Miasta i gminy partnerskie:
Położone na wschodnim skraju Pojezierza Kaszubskiego, 19 km na południowy zachód od Gdańska na przecięciu drogi krajowej nr 20 i drogi wojewódzkiej nr 211. Tu zaczyna się droga krajowa nr 7. Miasto jest w zasięgu Metropolitalnego Związku Komunikacyjnego Zatoki Gdańskiej. Przez Żukowo prowadzi turystyczny niebieski szlak Kartuski. Miasto posiada stację kolejową Żukowo Wschodnie (stacja Żukowo Zachodnie nie funkcjonuje).
Żukowo (kaszb. Żukòwò, niem. Zuckau, łac. Sucovia) – miasto nad Radunią w powiecie kartuskim w województwie pomorskim. Zaliczane do aglomeracji gdańskiej.
Na terenie miasta znajdują się 2 pomniki przyrody w postaci dwóch ponad 500-letnich dębów o przykładnych rozmiarach i budowie.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 6519 mieszkańców.
W roku 1209 r. Mściwój I gdański i jego żona Zwinisława ufundowali w Żukowie klasztor norbertanek. Przywilej fundacyjny spisano w l. 1212-1214, co należy uznać za datę założenia miejscowości. W kościele ponorbetańskim na ścianie przy wejściu wisi napisana odręcznie wzmianka o początkach Żukowa w języku polskim. Klasztor żukowski istniał do 20.11.1834r., kiedy to został skasowany przez władze pruskie.
W latach 1975-1998 administracyjnie należało do woj. gdańskiego.
Norbertanki miały szczególne znaczenie dla szkoły żukowskiej haftu kaszubskiego (jego charakterystyczne elementy widoczne są w herbie miasta), która trwa do dziś. Znanymi hafciarkami w Żukowie były: siostry Jadwiga i Zofia Ptach oraz Maria Nowicka, a jest Wanda Dzierzgowska. W tutejszym muzeum parafialnym znajduje się ekspozycja haftów kaszubskich i innych rekwizytów związanych z życiem lokalnego kościoła i mieszkańców.
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 4,73 km².
Żukowo posiada prawa miejskie od 1 stycznia 1989 roku.