Nagrody
Odznaczenia
- 1998 – Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 14 września 1998 za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi.
- 2007 – Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 18 maja 2007 za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Uroczystość wręczenia odznaczenia miała miejsce rok później: 30 czerwca 2008.
- 2009 – Po raz drugi został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Prywatnie
Jest synem prof. Tadeusza Zagajewskiego i mężem aktorki i tłumaczki Mai Wodeckiej. Razem z żoną wrócili na stałe do Polski w 2002 roku. Mieszkają w Krakowie.
Adam Zagajewski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Adam Zagajewski (ur. 21 czerwca 1945 we Lwowie) – polski poeta, eseista, prozaik, tłumacz.
- Świat nie przedstawiony. Kraków, 1974.
- Drugi oddech. Kraków, 1978.
- Solidarność i samotność. "Zeszyty literackie", 1986.
- Dwa miasta. Paryż-Kraków, 1991.
- W cudzym pięknie. Poznań, 1998.
- Obrona żarliwości. Kraków, 2002.
- Poeta rozmawia z filozofem, Warszawa, 2007.
- Lekka przesada, Kraków 2011.
Przekłady
- Mircea Eliade − Religia, literatura i komunizm: dziennik emigranta
- Raymond Aron − Widz i uczestnik: z Raymondem Aronem rozmawiają Jean-Louis Missika i Dominique Wolton
Muzyka do wierszy Zagajewskiego
- 2006: Sebastian Krajewski − Dyptyk Polski i Łąki Burgundii na sopran i zespół instrumentów dawnych
- 2010: Krzysztof Meyer − Sinfonia da requiem na chór i orkiestrę symfoniczną
- Strona poświęcona twórczości Adama Zagajewskiego
- Mariusz Kubik – Portrety pisarzy: Adam Zagajewski, "Gazeta Uniwersytecka UŚ", nr 3 (92)/grudzień 2001; Uniwersytet Śląski, Katowice
Początki kariery
Razem z innymi Polakami wygnany po II wojnie światowej ze Lwowa; jego rodzina w 1946 r. przybyła do Gliwic. Tutaj ukończył V Liceum Ogólnokształcące. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim – psychologię i filozofię. Związany z poetyckim ruchem Nowej Fali w Krakowie. Był wykładowcą marksizmu-leninizmu na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.
- Ciepło, zimno. Warszawa, 1975.
- Słuch absolutny. Kraków, 1979.
- Cienka kreska. Kraków, 1983.
Eseje:
Wywodzi się z programu krakowskiej grupy "Teraz". Po podpisaniu listu 59 w 1975 był objęty zakazem druku. Wykładowca amerykańskiego uniwersytetu w Houston. Od 1981 roku mieszkał w Paryżu, a od 2002 roku na stałe w Krakowie. Członek redakcji Zeszytów Literackich. Laureat nagrody Vilenica w 1996 roku i Nagrody Adenauera w 2002 r. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Prowadził gościnnie warsztaty poetyckie w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.
Wybrana twórczość
Poezja:
Rodzaj twórczości
Zagajewski tworzy niemal wyłącznie wiersze białe i wolne. Przy tym definiuje poezję jako sztukę przetwarzania i układania wyrażeń myślowych. Wbrew wiodącemu prym postmodernizmowi uważa, że nie kształtowanie języka, ale sens jest najważniejszą cechą poezji. Dlatego nie ma w poezji Zagajewskiego niemal żadnych asyndetonów, neologizmów czy zniekształceń słownych. W jego poezji bardzo ważną rolę odgrywa tajemnica wpisana w przeżywanie współczesności. Oddalony od tradycji "tłumaczenia muzyki" na słowa, zajmuje się tylko jej sensem bardzo często starając się wyrazić nie sam utwór muzyczny, ale cechę takiego utworu. Jest miłośnikiem Chopina, Bacha, Szostakowicza i Mahlera. W jego poezji znajdują się także nawiązania do mityzacji rzeczywistości, epifanii – tu poeta kontynuuje Miłosza. Sam z wielkim dystansem odnosi się do swojej poezji. Zagajewski jest też znanym eseistą.
- Komunikat. Kraków, 1972. (debiut literacki)
- Sklepy mięsne. Kraków, 1975. (ukształtowanie poetyki nowofalowej)
- List. Oda do wielości. Paryż, 1983.
- Jechać do Lwowa. Londyn, 1985.
- Płótno. Paryż, "Zeszyty Literackie", 1990.
- Ziemia ognista. Poznań, 1994.
- Trzej aniołowie. Kraków, 1998.
- Pragnienie. Kraków, 1999.
- Powrót. Kraków, 2003.
- Anteny. Kraków 2005. (Nominacja do Śląskiego Wawrzynu Literackiego, maj 2006 r.)
- Niewidzialna ręka. Kraków 2009
Powieści i proza: