Anglia, w odróżnieniu od innych krajów Wielkiej Brytanii, nie posiada własnego parlamentu i pozostaje pod jurysdykcją parlamentu brytyjskiego. W ten sposób deputowani pochodzący spoza Anglii mogą mieć wpływ na wewnętrzne sprawy tego kraju. Anglia dzieli się na 9 jednostek administracyjnych (regionów). Poza Londynem, który posiada wybieralnego burmistrza (Mayor) i zgromadzenie (London Assembly), regiony nie posiadają władz wybieranych w wyborach bezpośrednich.
Anglia (ang. England, język staroangielski Englaland) – w przeszłości samodzielne królestwo, obecnie największa i najludniejsza część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Anglię zamieszkuje 83% całkowitej populacji państwa. Region zajmuje dwie trzecie wyspy Wielkiej Brytanii i posiada granice lądowe z Walią na zachodzie i Szkocją na północy. Wyspa oblewana jest przez Morze Północne, Morze Irlandzkie, Ocean Atlantycki i Kanał La Manche. Stolicą Anglii jest miasto Londyn.
Dodatkowo funkcjonuje podział na 47 hrabstw ceremonialnych, niemających znaczenia administracyjnego lecz głównie geograficzne. W skład każdego hrabstwa ceremonialnego wchodzi hrabstwo metropolitalne lub niemetropolitalne o tej samej nazwie, samodzielnie bądź wraz z okolicznymi jednolitymi jednostkami administracyjnymi, rzadziej (w przypadku, gdy hrabstwo administracyjne zostało całkowicie zastąpione takimi jednostkami) w jego skład wchodzą wyłącznie jednolite jednostki administracyjne. Hrabstwem ceremonialnym jest również jeden z regionów – Wielki Londyn.
Najwyższą jednostką samorządu terytorialnego Anglii są regiony, których jest dziewięć.
Lista największych miast Anglii oraz dystryktów metropolitalnych, które mają powyżej 200 tys. mieszkańców:
Anglia obejmuje południowo-wschodnią część wyspy Wielkiej Brytanii. Od północy graniczy ze Szkocją, a od zachodu z Walią. Od kontynentalnej części Europy oddzielona jest Kanałem La Manche (English Channel) i Morzem Północnym.
Chrześcijańskim patronem Anglii jest święty Jerzy, którego symbol – krzyż świętego Jerzego – widnieje na angielskiej fladze.
System prawny Anglii dzieli się na prawo ustawowe (statutory law) i prawo precedensowe (case albo common law). Pierwsze składa się z szeregu różnych aktów prawa stanowionego, w szczególności ustaw (statutes). Jednak co istotne w Anglii nie ma konstytucji w sensie formalnym, tzn. nie istnieje szczególny akt prawny o randze ponadustawowej, co jest typowe dla krajów Europy kontynentalnej i USA. Z kolei angielskie prawo common law jest tworzone na podstawie rozstrzygnięć uprzednio przyjętych we wcześniej wydanych wyrokach sądowych, które noszą miano precedensów.
Niższe stopnie administracji tworzą bardzo skomplikowany system, którego elementami są hrabstwa niemetropolitalne (shire counties), hrabstwa metropolitalne (metropolitan counties), jednolite jednostki administracyjne (unitary authorities), dystrykty (districts), dzielnice i gminy (civil parishes).
Wyznania zadeklarowane przez mieszkańców Anglii podczas spisu powszechnego 2001:
Historycznie Anglia dzieli się na 39 hrabstw. Chociaż ten podział administracyjny istniejący od średniowiecza został w połowie XX wieku zmieniony, to nadal istnieje w świadomości ludności i w życiu codziennym.