Po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych między Republiką Federalną Niemiec a Polską Rzecząpospolitą Ludową 28 czerwca 1972 r. Paweł VI bullą (łac.) Episcoporum Poloniae Coetus powołał z jej części diecezję szczecińsko-kamieńską, z siedzibą biskupią w Szczecinie. Powołana w ten sposób diecezja kościelna była sufraganią metropolii gnieźnieńskiej. 25 marca 1992 r., w wyniku reformy administracyjnej Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej – diecezja szczecińsko-kamieńska została podniesiona bullą papieską (łac.) Totus Tuus Poloniae Populus do rangi archidiecezji. Zostały jej podporządkowane jako sufraganie następujące diecezje: koszalińsko-kołobrzeska oraz zielonogórsko-gorzowska (metropolia szczecińsko-kamieńska)
Archidiecezja szczecińsko-kamieńska (łac. Archidioecesis Sedinensis-Caminensis) – jedna z czternastu archidiecezji Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce ustanowiona przez Jana Pawła II 25 marca 1992 r. bullą Totus Tuus Poloniae Populus.
Archidiecezja szczecińsko-kamieńska nawiązuje tradycją do istniejącej w latach 1140-1535 rzymskokatolickiej diecezji pomorskiej z siedzibą biskupią w Wolinie (do 1188 r.) i Kamieniu Pomorskim (do 1535 r.)
Sanktuaria:
Biskupstwo pomorskie z siedzibą w Wolinie zostało potwierdzone przez papieża 14 października 1140 r. Obejmowało ówcześnie obszar do rzeki Łeby, gdzie graniczyło z diecezją włocławską. Siedzibą biskupstwa od 1175 r. był Kamień Pomorski.
Katedry:
Powstanie obecnej archidiecezji związane było z wydarzeniami po II wojnie światowej i organizacją życia Kościoła katolickiego w Polsce Ludowej. Z uwagi na sytuację polityczną tereny Pomorza Zachodniego wchodziły w skład administratury apostolskiej z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim.
Kolegiaty: