Sir Benjamin Keene (ur. 1697 w King's Lynn, zm. 1757 w Madrycie) - brytyjski dyplomata, dwukrotny (1729-1739 i 1748-1757) ambasador brytyjski w Madrycie.
Keene wywierał znaczny wpływ na politykę zagraniczną królestwa Hiszpanii. Za jego min. wpływem doszedł do władzy w Hiszpanii Ricardo Wall, zaś wojowniczy i antybrytyjski Zenón de Somodevilla y Bengoechea, markiz Ensenada musiał odejść z urzędów. W ostatnich latach proponował Hiszpanii wspólny brytyjsko-hiszpański sojusz przeciwko Francji, za co Hiszpania miała odzyskać Gibraltar jednak przez ostatnie dwa lata (1762-1763) wojny siedmioletniej toczonej w latach 1756-1763 Hiszpania przyszła Francji z pomocą, co pokrzyżowało wieloletnie wysiłki Keene'a, lecz można przypuszczać, że gdyby nie brytyjskie embargo handlowe wobec Hiszpanów, pozostaliby oni przynajmniej neutralni.
Podczas pierwszej misji realizował pokojową politykę zagraniczną jaką zalecał premier brytyjski Robert Walpole. Jego pierwsza misję dyplomatyczna przerwała wojna o ucho Jenkinsa (1739), która z czasem przerodziła się w część większego konfliktu znanego jako wojna o sukcesję austriacką (1741-1748). Zaraz po jej zakończeniu Keene wrócił do Madrytu dalej pełnić swą misję. Można więc powiedzieć, że był on ambasadorem przez 28 lat, co stanowi jeden z rekordów XVIII stulecia pod tym względem.
Keene był wielkim znawcą i miłośnikiem hiszpańskiego teatru i muzyki.