Bohdan Tomaszewski (ur. 10 sierpnia 1921 w Warszawie) – polski dziennikarz, komentator sportowy, tenisista, autor książek "Dziesięć moich olimpiad", "Łączymy się ze stadionem", "Pożegnalna defilada", "Proszę o klucz", "Przeżyjmy to jeszcze raz", "Romantyczne mecze", "Do ostatniego tchu", "Wimbledon". Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Obecnie, wraz ze swoim synem, Tomaszem Tomaszewskim, jest komentatorem tenisa w Polsacie Sport.
W czasie stanu wojennego Bohdan Tomaszewski odmówił współpracy z Polskim Radiem. Powrócił na antenę w 1989.
Pobierał nauki "u Staszica". W latach 1942-1944 uczęszczał na zajęcia Tajnej Głównej Szkoły Handlowej im. Edwarda Lipińskiego. Wziął udział w powstaniu warszawskim. Żołnierz ZWZ AK (ps. "Mały"). Po kapitulacji powstania trafił do obozu w Ożarowie. Po wojnie pracował w sopockim Grand Hotelu. W 1946 rozpoczął pracę dziennikarską w "Kurierze Szczecińskim". W tym czasie kontynuował karierę sportową w SKT Szczecin (1945-1948). W 1948 rozpoczął pracę jako dziennikarz sportowy w "Expressie Wieczornym". W 1955 został sprawozdawcą radiowym, a później telewizyjnym. W latach 1956-1980 komentował m.in. 12 igrzysk olimpijskich letnich i zimowych.
Jest mężem Izabelli z hrabiów Sierakowskich herbu Ogończyk.