Brzdąc (ang. The Kid) – pełnometrażowy, czarno-biały, niemy komediodramat Charliego Chaplina z 1920 roku. Opowiada o przyjaźni Trampa z pozostającym pod jego opieką młodym sierotą.
W 1971 Chaplin poprawił montaż filmu i dodał do niego muzykę.
Tramp, wędrowny szklarz, znajduje na ulicy porzucone niemowlę i (początkowo niechętnie) podejmuje się opieki nad nim. Gdy chłopiec podrasta staje się przyjacielem i wspólnikiem bohatera – wybija szyby w budynkach, zapewniając tym samym szklarzowi pracę. Po pewnym czasie interweniują jednak przedstawiciele opieki społecznej, chcący zabrać Brzdąca do sierocińca. Trampowi udaje się jednak uchronić przed tym dzieciaka, odnajduje się też matka chłopca, która niegdyś, jako biedna młoda dziewczyna, porzuciła go, teraz natomiast jako sławna, zamożna śpiewaczka ponownie może się nim zająć.