Cyryl Northcote Parkinson (ur. 30 lipca 1909 w Durham, zm. 9 marca 1993 w Canterbury, hrabstwo Kent) – brytyjski historyk, pisarz, doradca konserwatywnych rządów Wielkiej Brytanii. Autor około sześćdziesięciu książek, z których najsłynniejsza pt. Prawo Parkinsona traktująca o rozroście biurokracji stała się bestsellerem i uczyniła autora uznanym ekspertem w sprawach administracji publicznej.
W 1958 r. podczas pobytu w Singapurze Parkinson opublikował swoją najsłynniejszą książkę Prawo Parkinsona, która była rozwinięciem humorystycznie krytykującego biurokrację rządową artykułu opublikowanego wcześniej w tygodniku the Economist. Praca stanowi zbiór krótkich satyrycznych studiów wyjaśniających nieuchronny rozrost biurokracji. Pierwsze stu stronicowe wydanie, ilustrowane przez Osberta Lancastera, ukazało się w USA, a niebawem w Wielkiej Brytanii, i stało się natychmiast bestsellerem.
Cyryl Parkinson był najmłodszym synem Williama Edwarda Parkinsona (1871-1927), dyrektora szkoły Sztuk i Rzemiosła w Yorku. W młodości Parkinson rozwijał swoje zainteresowania historią floty wojennej. Studia ukończył w Królewskim Kolegium w Londynie (King's College in London) pracą pt. Wojna Morska Zachodzie w latach 1793-1815 (ang. War in the Eastern Seas, 1793-1815), za którą otrzymał nagrodę im. Juliana Corbetta. W roku 1934 został oficerem w 22 Pułku z Londynu, promowany na porucznika w tym samym roku. W 1935 został przyjęty jako pracownik naukowy w Emmanuel Collage, Cambridge. W 1937 został kapitanem. W 1943 ożenił się z Ethelwyn Edith Graves, z którą miał dwoje dzieci.
W latach 1959-60 przebywał na stanowisku visiting professor na Uniwersytecie Berkeley w Kalifornii.