Dritëro Agolli (ur. 13 października 1931 roku w Menkulas w rejonie Devoll) – albański poeta, pisarz, scenarzysta filmowy i dziennikarz.
Pierwsze utwory publikował w roku 1958. Jego bogata twórczość literacka obejmuje utwory poetyckie, opowiadania, powieści, dramat i scenariusze filmowe. Pisał także dzieła naukowe, poświęcone literaturze albańskiej. Będąc wiernym obowiązujące w Albanii ideologii socrealizmu, podjął w kilku swoich utworach lirycznych problem wewnętrznych dylematów poety. Już w latach 70. był krytykowany za obecną w jego utworach ironię, którą jego krytycy odbierali jako krytykę systemu, stworzonego przez Envera Hodżę.
Mając niespełna 14 lat przyłączył się do ruchu oporu i był żołnierzem IX Brygady. Po zakończeniu wojny uczył się gimnazjum w Gjirokastrze. W konkursie na stypendium umożliwiające studia w ZSRR był jednym z trzech laureatów. Studia wyższe filologiczne odbył na uniwersytecie leningradzkim. Po powrocie do kraju przez wiele lat pracował w dzienniku Zëri i popullit. Od 1973 r. pełnił funkcję przewodniczącego Związku Pisarzy i Artystów Albanii. Był także deputowanym Partii Socjalistycznej do parlamentu albańskiego. W 1999 r. od Prezydenta Republiki Albanii otrzymał tytuł Zasłużony dla narodu (alb. Nderi i kombit).
W życiu prywatnym żonaty (żona Sadije), ma dwoje dzieci.