Lament Dydony z 3 aktu: "When I am laid in earth". Zgodnie z ówczesną tradycją oparty na stałym basie.
Dydona i Eneasz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dydona i Eneasz – opera w trzech aktach do libretta Nahuma Tate'a skomponowana przez Henry'ego Purcella. Po raz pierwszy wystawiona w Londynie w roku 1689.
- określenie gatunku nie jest możliwe - ani opera seria, ani tragedie lyrique
- stylistyką nawiązuje do epoki późnego renesansu (bliżej szkoły florenckiej, niż weneckiej)
- dramatyczne recytatywy; krótkie arie; polifoniczne chóry; angielski kult śpiewu
chóralnego; "malarstwo dźwiękowe"
Osoby
- Dydona, królowa Kartaginy - mezzosopran lub sopran dramatyczny
- Eneasz, wódz trojański - baryton
- Belinda, służąca Dydony i jej powiernica - sopran
- Czarownica - mezzosopran
Treść
Historia Utworu
Powstała w 1680 r. w Londynie.
Sławne arie i melodie: