Jego bratem stryjecznym był Wojciech Trojanowski, także lekkoatleta i dziennikarz.

Kariera sportowa

Ukończył Gimnazjum im. W. Giżyckiego w Warszawie. Startował w Akademickich Mistrzostwach Świata w 1930 w Darmstadt, gdzie odpadł w półfinale biegu na 100 m i przedbiegach biegu na 200 m oraz sztafety 4 x 100 m. Podczas Akademickich Mistrzostw Świata w 1937 w Paryżu był członkiem sztafety 4 x 100 m, która zajęła 4. miejsce w finale oraz sztafety 800+200+200+400 m, która była szósta. Indywidualnie odpadł w półfinale na 200 m i przedbiegu na 100 m.

Edward Trojanowski (lekkoatleta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Edward Wacław Trojanowski (ur. 5 marca 1912 w Warszawie, zm. 29 sierpnia 1984 w Zakopanem) – polski lekkoatleta sprinter, później dziennikarz sportowy.

Bibliografia

• Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony. Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego. Mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2004, s. 223. ISBN 83-913663-9-1. 
• Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Mecze Międzypaństwowe I Reprezentacji Polski seniorów - mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984. 
• Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin - Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6. 

Dziewięć razy był mistrzem Polski: na 100 m w 1931, 1932 i 1934, na 200 m w 1931, w sztafecie 4 x 100 m w 1929, 1930 i 1939, w sztafecie 4 x 200 m w 1937 i w sztafecie szwedzkiej w 1937. Był również wicemistrzem na 100 m w 1930, 1935 i 1936, na 200 m i w sztafecie 4 x 100 m w 1932, w sztafecie 4 x 200 m w 1938 oraz w sztafecie 4 x 400 m w 1936, a także brązowym medalistą na 100 m w 1938, na 200 m w 1930 i 1936 i w sztafecie szwedzkiej w 1938. Był mistrzem zimowych (halowych) mistrzostw Polski w 1934 w biegu na 50 m oraz wicemistrzem w 1933 i brązowym medalistą w 1937 na tym samym dystansie.

Startował w klubach warszawskich: AZS w 1928-1931 i 1936-1939 i Polonii w 1932-1935.

16 razy ustanawiał lekkoatletyczne rekordy Polski, m. in. 10,7 s na 100 m w 1931, choć głównie w biegach sztafetowych. Rekordy życiowe: 100 m – 10,7 s (1931), 200 m – 22,0 s (1932). W latach 1930-1939 wystąpił w 16 meczach reprezentacji Polski, odnosząc 1 zwycięstwo indywidualne.

Praca dziennikarska

Przed wojną pracował jako dziennikarz sportowy w Expressie Porannym, Dobrym Wieczorze i Przeglądzie Sportowym. W latach 1945-1946 był korespondentem agencji PAP i Polpress. Później pracował jako dziennikarz w czasopismach Wieczór Warszawy (1946-1948), Rzeczpospolita (1949-1950), Sportowiec (1951-1954), Trybuna Ludu (1954-1961 i 1963-1970), Światowid (1961), Widnokręgi (1970-1976) i Express Wieczorny (1976-1984).