Fryderyk Egon Scherfke lub Szerfke, niem. Friedrich Egon Scherfke (ur. 7 września 1909 w Poznaniu, zm. 15 września 1983 w Bad Soden pod Frankfurtem) – polski piłkarz narodowości niemieckiej, uczestnik IO 1936 oraz MŚ 1938.
Podczas II wojny światowej, został wcielony do Wehrmachtu. W lutym 1940 r. został tymczasowym kierownikiem wydziału piłki nożnej w urzędzie ds. sportu nowej administracji niemieckiej. Jednocześnie do października 1940 r. grał w nowym klubie niemieckim 1. FC Posen i był kapitanem drużyny Kraju Warty w Pucharze regionów niemieckich (Reichsbundpokal). Jak opowiadali jego koledzy z czasów gry w piłkę, wykorzystywał wszystkie swoje kontakty tak, aby chronić ich przed prześladowaniami nazistów. Udało mu się wyciągnąć z niewoli bramkarza Mariana Fontowicza.
Środkowy napastnik (potem pomocnik) Warty Poznań, z którą wywalczył pierwsze w jej historii Mistrzostwo Polski w roku 1929, oraz wicemistrzostwo w 1938 roku. W meczu z Brazylią w MŚ 1938 strzelił pierwszego w historii gola dla Polski w turnieju finałowym Mistrzostw Świata (z rzutu karnego w 23 minucie spotkania).
Fryderyk Scherfke z liczbą 131 goli zajmuje 10. miejsce wśród najlepszych strzelców w historii polskiej ligi. Jego bratem był również znany zawodnik Warty, Günther Scherfke.
Po wojnie na stałe osiadł w Berlinie Zachodnim, gdzie prowadził sklep meblowy.