Hiroszima podzielona jest na 8 dzielnic (区 – ku):
6 sierpnia 1945 startująca z wyspy Tinian superforteca B-29 Enola Gay lotnictwa USA zrzuciła na miasto 4-tonową uranową bombę atomową Little Boy.
Na mapach: 34°23′N 132°27′E / 34.383, 132.45
W Hiroszimie każdego roku obchodzi się rocznicę zrzucenia bomby na miasto. W trakcie uroczystości czci się pamięć ofiar, puszcza tysiące kolorowych lampionów wraz z nurtem rzeki oraz propaguje ideę rozbrojenia nuklearnego. Uczestniczą w nich pacyfiści z całego świata.
Hiroszima (jap. 広島市, Hiroshima-shi?) – miasto w Japonii, stolica prefektury Hiroszima. Leży na wyspie Honsiu w regionie Chūgoku, nad zatoką Hiroshima (Hiroshima-wan). Hiroszima i Kure tworzą zespół miejski liczący ok. 1,5 mln mieszkańców.
Hiroszima została odbudowana w stylu zachodnim. Z inicjatywy burmistrza, Shinzō Hamai, miasto zostało ogłoszone w 1949 r. przez japoński parlament Miastem Pokoju. Dzięki temu, Hiroszima została zauważona na forum międzynarodowym, jako pożądane miejsce międzynarodowych konferencji poświęconych pokojowi i zagadnieniom społecznym. Aby jeszcze zwiększyć atrakcyjność miasta, na Uniwersytecie Hiroszimskim powstało w 1992 Hiroszimskie Stowarzyszenie Tłumaczy i Przewodników, którego zadaniem jest ułatwienie obsługi translatorskiej konferencji. W 1998 stworzono Hiroszimski Instytut Pokoju.
W chwili ataku w Hiroszimie mieszkało 275 tys. ludzi, oprócz tego stacjonował tam 40-tysięczny garnizon wojskowy. Bombę zrzucono na centrum miasta (celem był most Aioi – najbardziej charakterystyczny punkt w mieście, w który załodze bombowca było łatwiej celować). Wybuchła o godzinie 8:16:02 na wysokości 580 m z siłą około 15 kiloton trotylu, zabijając natychmiast 78 100 mieszkańców i ciężko raniąc 37 424. Za zaginione uznano 13 983 osoby.
W 1994 Hiroszima była gospodarzem XII Igrzysk Azjatyckich.
Był to pierwszy w historii atak z użyciem broni nuklearnej. Drugi miał miejsce trzy dni później na Nagasaki.
Podczas gdy w latach 80. XX wieku wiele japońskich miast rezygnowało z sieci tramwajowych z powodu zużywania się infrastruktury tramwajowej, Hiroszima postanowiła zachować ją, ze względu na to, że położenie miasta w delcie rzeki spowodowałoby wysokie koszty budowy metra. Już w latach 60. Hiroshima Dentetsu (Hiroszimska Kolej Elektryczna; w skrócie Hiroden) kupowała dodatkowe tramwaje w innych miastach kraju. Wiele starych wagonów zostało wymienionych na nowoczesne, ale część z nich nadal pozostaje w użytku przez co niektórzy nazywają sieć tramwajową "ruchomym muzeum". Z czterech tramwajów, które przetrwały wojnę, dwa nadal jeżdżą. Oba to model 650, są użytkowane pod numerami 651 i 652.