Interesował się przede wszystkim zagadnieniem duszy ludzkiej i jej nieśmiertelności, próbując eklektycznie godzić ideały niemieckiego oświecenia z mistycyzmem; pod imieniem Pythagoras Abderitis był członkiem tajemniczego zakonu Illuminatów. Wywarł znaczny wpływ na Schillera (istnieje zachowana korespondencja).
W 1790 r. został powołany na profesora filozofii uniwersytetu w Tybindze, od 1793 był kierownikiem szkół wirtemberskich. W 1811 r. został prałatem, generalnym superintendentem w Öhringen i członkiem ciała wykonawczego kościoła protestanckiego Wirtembergii, a w 1825 r. generalnym superintendentem w Urach i Reutlingen. Zmarł 7 czerwca 1829 r. podczas wycieczki do Schorndorfu.
Jacob Friedrich von Abel (ur. 9 maja 1751, Vaihingen, zm. 7 czerwca 1829, Schorndorf) – niemiecki filozof, psycholog i pedagog .
Von Abel studiował filologię, filozofię i teologię w Denkendorfie, Maulbronn i Tybindze. Ukończył naukę w 1770 r. po czym został mianowany profesorem szkoły wojskowej przy Schloß Solitude w okolicach Stuttgartu. Był tam jednym z nauczycieli i przyjaciół Schillera. Jego wykłady obejmowały psychologię, historię i etykę.