W 2006 rozpoczął współpracę ze stacją TVP Kultura, rezygnując z niej po kilku tygodniach (w październiku), by powrócić z końcem sierpnia 2007.

Jerzy Sosnowski (pisarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Jerzy Sosnowski (ur. 14 maja 1962 w Warszawie) – polski pisarz, publicysta, felietonista, dziennikarz telewizyjny i radiowy.

W latach 90. pracował w TVP na stanowisku szefa publicystyki kulturalnej TVP1. Był jedym z dziennikarzy tworzących magazyn kulturalny Pegaz. Był także kierownikiem działu programów humanistycznych w Telewizji Edukacyjnej TVP.

• Apokryf Agłai – powieść (W.A.B., Warszawa 2001, ISBN 83-88221-47-7)
• Wielościan – zbiór opowiadań (W.A.B., Warszawa 2001, ISBN 83-88221-49-3)
• Linia Nocna. Singles Collection – zbiór opowiadań (W.A.B., Warszawa 2002, ISBN 83-88221-88-4)
• Prąd zatokowy – powieść (W.A.B., Warszawa 2003, ISBN 83-89291-43-6)
• Tak to ten – powieść (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2006, ISBN 83-08-03910-3)
• Instalacja Idziego – powieść (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2009, ISBN 978-83-08-04391-2)

Inne książki

W 2000 rozpoczął pracę w Polskim Radiu: najpierw w Dwójce, potem w Trójce, gdzie od lutego 2001 (z przerwą między 30 września 2007 a 2 kwietnia 2009) jest jednym z prowadzących audycję publicystyczną Klub Trójki. W Trójce prowadził również Literackie Biuro Śledcze, a od 4 września 2009 także Trójkowy Znak Jakości. Jako szef związków zawodowych uczestniczył w proteście przeciwko zatrudnieniu Karnowskiego. Decyzją dyrektora Trójki, Jacka Sobali, 22 lutego 2010 (do odwołania) Jerzy Sosnowski został odsunięty od anteny z powodu wypowiedzi dla prasy o konflikcie w stacji, w których miał on naruszyć interes spółki Polskie Radio SA. 10 i 11 kwietnia 2010, w weekend katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku, poprowadził dwie audycje specjalne poświęcone temu wydarzeniu, zaś 13 kwietnia 2010 ponownie poprowadził Klub Trójki.

Życiorys

Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, po czym był tam doktorantem. Jest historykiem literatury specjalizującym się w okresie Młodej Polski a także krytykiem literackim.

• Śmierć czarownicy! Szkice o literaturze i wątpieniu – eseje historyczno-literackie (Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 1993, ISBN 83-900523-9-3)
• Chwilowe zawieszenie broni. O twórczości tzw. pokolenia "Brulionu" (1986-1996) – krytyka literacka, napisane wspólnie z Jarosławem Klejnockim (Wydawnictwo Sic!, Warszawa 1996, ISBN 83-86056-32-0)
• Ach – eseje (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03707-0)
• Czekanie cudu – eseje o literaturze i filmie (Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2009, ISBN 978-83-7507-042-2)

Bibliografia

• Strona o autorze (pol.). Strona domowa Jerzego Sosnowskiego. [dostęp 2009-11-12].
• Jerzy Sosnowski w serwisie Culture.pl (pol.)
• Jerzy Sosnowski: Ludzie Trójki: Jerzy Sosnowski (pol.). PR3. [dostęp 2009-11-12].

Nauczał języka polskiego w niepublicznym Autorskim Liceum Ogólnokształcącym Nr 42 w Warszawie. Był wykładowcą w Kolegium Nauczycielskim w Suwałkach i w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Brał udział w opracowaniu jednego z programów nauczania języka polskiego w szkołach średnich. Pracował jako specjalista ds. kultury mowy przy Związku Artystów Scen Polskich.

Publikował w "Gazecie Wyborczej". Od marca 2005 jest stałym felietonistą miesięcznika "Więź".

Nagrody i wyróżnienia

• 2001 – Nagroda Fundacji im. Kościelskich (za Wielościan)
• 2003 – nagroda Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych "Książka Jesieni 2003" (dla Prądu zatokowego)
• 2004 – nominacja do Paszportu Polityki w kategorii "Literatura" (za Prąd zatokowy)
• 2006 – Złoty Grot (nagroda Stowarzyszenia Sztuka Edukacja Promocja) dla twórcy, którego działalność i dokonania inspirują do aktywności młodych humanistów oraz za przekraczanie granic między literaturą, krytyką, działalnością społeczną i popularyzatorską i za pozostawanie sobą we wszystkich tych krainach
• 2009 – nominacja do tytułu Mistrza Mowy Polskiej (IX edycja konkursu)

Twórczość i publikacje

Proza