Johann Georg Gmelin (ur. 8 sierpnia 1709 w Tybindze - zm. 20 maja 1755 tamże) był znanym niemieckim badaczem Syberii i autorem Flora Sibirica.
Johann Georg Gmelin urodził się w 1709 roku w znanej wirtemberskiej rodzinie naukowców. Już w wieku 13 lat rozpoczął studia na Uniwersytecie w Tybindze. Ukończył tam z wyróżnieniem medycynę i kierunek nauk przyrodniczych i tam też się doktoryzował. Jako młody adiunkt, przeniósł się do Sankt Petersburga, gdzie jako profesor-asystent nauk przyrodniczych w 1724 utworzył Rosyjską Akademię Nauk. W wieku zaledwie 22 lat otrzymał tytuł profesora chemii i historii naturalnej. W 1732 roku zgłosił się do uczestnictwa w Wielkiej Północnej Ekspedycji (1733-1743) i został wybrany przez cara razem z Niemcem Gerardem Friedrichem Müllerem, również profesorem Akademii w Sankt Petersburgu.
W roku 1733 Gmelin wraz z niemieckim historykiem i geografem Gerardem Friedrichem Müllerem oraz francuskim astronomem Louisem Deslisle na Wielką Północną Ekspedycję (1733-1743). Była to długa i uciążliwa, jednocześnie niezmiernie ważna i wpływowa podróż na tereny dalekiej Syberii. Razem z trzema "głównodowodzącymi" - Gmelinem, Müllerem i Delisle udział w wyprawie wzięło 6 studentów, 2 malarzy, 2 myśliwych, 2 alpinistów, 4 mierniczych, jak również 1 oficer i 12 żołnierzy, 1 dobosz i sowa - puszczyk uralski (Strix uralensis Pallas). Ekspedycja wróciła do Sankt Petersburga z materiałami do dzieła "Flora sibirica sive Historia plantarum sibiriae".