W oparciu o kwerendę w belgijskich Archiwach Królewskich flamandzki historyk Kris Clerckx stwierdził, że Leopold II w 1854 roku, jeszcze przed wstąpieniem na tron, planował błyskawiczną wojnę z Holandią celem zjednoczenia Niderlandów pod swoją władzą, a przede wszystkim przejęcia holenderskich kolonii. Przygotowania weszły w zaawansowaną fazę, ale do wojny nie doszło, zapewne ze względu na brak zgody ze strony Francji.
Leopold II, właśc. Leopold Ludwik Filip Maria Wiktor (ur. 9 kwietnia 1835 w Brukseli, zm. 17 grudnia 1909 w Laeken), król Belgów 1865–1909 z dynastii Sachsen-Coburg-Gotha.
Po śmierci Leopolda II królem Belgów został jego bratanek Albert I.
Syn króla Leopolda I i jego drugiej żony - Ludwiki Marii Orleańskiej (córki Ludwika Filipa I - króla Francji i Marii Amelii Burbon).
Leopold II ożenił się w 1853 r. z arcyksiężniczką Marią Henriettą, z węgierskiej linii Habsburgów, wnuczką cesarza Leopolda II . Z tego związku pochodziła czwórka dzieci:
Tron belgijski objął po swoim ojcu Leopoldzie I. W 1885 roku został władcą Wolnego Państwa Konga, kolonii w środkowej Afryce (obecnie Demokratyczna Republika Konga). Przez wiele lat była to jego prywatna własność, w której panowało niewolnictwo, a Leopold II prowadził rabunkową gospodarkę pozyskując kauczuk i kość słoniową. Wg różnych źródeł Leopold był jednym z największych masowych morderców w historii, przyczyniając się do śmierci od kilku do kilkunastu milionów ludzi. W 1908 roku po ujawnieniu przez dziennikarza i polityka Edmunda Dene Morela eksploatacji Konga przez Leopolda, wybuchła afera, która doprowadziła do tego, że kontrolę nad terytorium, odtąd znanym jako Kongo Belgijskie, przejęło państwo.
Leopold II był także ojcem dwóch synów, Lucjana (1906–1984) i Filipa (1907–1914), z pozamałżeńskiego związku z prostytutką Blanche Delacroix, z którą wziął ślub 12 grudnia 1909, pięć dni przed swoją śmiercią.