Lindy John Remigino (ur. 3 czerwca 1931 w Queens w Nowym Jorku) – amerykański lekkoatleta, sprinter, dwukrotny mistrz olimpijski.
Po zakończeniu kariery zawodniczej Remigino pracował jako trener w szkole średniej w Hartford w Connecticut.
Niespodziewanie zakwalifikował się do reprezentacji Stanów Zjednoczonych na Igrzyska Olimpijskie w 1952 w Helsinkach. W finale biegu na 100 m stoczył bardzo zaciętą walkę z Jamajczykiem Herbem McKenley'em minimalnie wygrywając i zdobywając złoty medal. Cała szóstka finalistów tego biegu uzyskała czasy między 10,4 s a 10,5 s. Drugi złoty medal wywalczył w sztafecie 4 x 100 m (w składzie: Dean Smith, Harrison Dillard, Remigino i Andy Stanfield).
Rekord życiowy na 100 m – 10,4 s.