Maksymilian zmarł 30 grudnia 1777. Po jego śmierci o schedę po nim toczyła się wojna o sukcesję bawarską (1778-1779).
Maksymilian III Józef Karol Wittelsbach (ur. 28 marca 1727 w Monachium, zm. 30 grudnia 1777 tamże) – elektor Bawarii w latach 1745 - 1777.
22 września 1766 roku Karol Teodor Wittelsbach elektor Palatynatu Reńskiego i elektor Bawarii Maksymilian III Józef podpisują porozumienie na mocy którego po śmierci Maksymiliana, Karol Teodor odziedziczy Bawarię. Miało to być pierwsze od roku 1253 połączenie w rękach jednej osoby terenów Bawarii i Palatynatu Reńskiego (ostatnim władcą będącym jednocześnie księciem Bawarii i Palatynatu był Otto II Wittelsbach (1206-1253)).
Był synem cesarza Karola VII Bawarskiego i jego żony Marii Amalii Habsburg. Jego dziadkami byli: elektor Bawarii Maksymilian II Emanuel Wittelsbach i Teresa Kunegunda Sobieska oraz cesarz rzymski Józef I Habsburg i Wilhelmina Amalia Brunszwicka.
W roku 1747 w pałacu w Nymphenburgu otworzył manufakturę porcelany. W 1759 powstała pierwsza bawarska akademia naukowa z prawdziwego zdarzenia – Bawarska Akademia Nauk. W latach 1751-1753 bawarski architekt pochodzenia belgijskiego François de Cuvilliés zbudował na życzenie Maksymiliana tzw. Cuvilliés-Theater w budynku pałacu elektorskiego Residenz. W teatrze tym wystawiono m.in: Idomeneo Mozarta.
Elektor przejął kraj zniszczony działaniami wojennymi toczącej się wojny o sukcesję austriacką. Udało mu się jednak dość szybko uporać ze zniszczeniami tak, że mógł wkrótce przejść do reformowania swego państwa. Wziął udział w wyborach króla Niemiec 13 września 1745 roku we Frankfurcie, na których obwołano królem i cesarzem Franciszka I Lotaryńskiego.
9 czerwca 1747 roku w Monachium poślubił królewnę polską Marię Annę Wettyn córkę króla Polski Augusta III i Marii Józefy Habsburg. Para nie miała dzieci.