W 1590 był ponownie w Polsce i pracował w Krakowie i Warszawie jako malarz Zygmunta III Wazy. Jeździł do Grazu malować portrety na dworze arcyksięcia Ferdynanda.
Marcin Kober, także Chober, Cober, Coeber, Khober, Koeber, Koebner (ur. ok. 1550 we Wrocławiu, zm. przed 9 listopada 1598 w Krakowie lub Warszawie) – malarz działający w Polsce.
W 1583 przybył do Polski z Magdeburga i został malarzem nadwornym Stefana Batorego. Po śmierci króla wrócił do Wrocławia, skąd wyjechał na dwór Rudolfa II do Pragi. Cesarz uwolnił go od ustaw cechowych.
Był malarzem cechowym, odbył po Niemczech wędrówkę czeladniczą.
Do czasów Marcina Kobera sztuka portretu samodzielnego w Polsce była mało istotną gałęzią twórczości lokalnych artystów, przez zamawiających traktowana była z dystansem. Kober był pierwszym malarzem działającym na ziemiach Rzeczypospolitej, wyspecjalizowanym w sztuce portretu tzw. oficjalnego i jest przez to uważany za prekursora owego gatunku w Polsce. Jego portrety królewskie zyskały wielką popularność i miały wpływ na ukształtowanie się ikonografii monarszych wizerunków, która to tradycja przetrwała kolejnych sto lat. Chociaż powszechnie nazwisko Kobera kojarzy się dziś z polskim portretem oficjalnym, źródeł jego charakterystyki należy szukać w sztuce śląskiej, będącej w strefie oddziaływań niemieckich, a zwłaszcza w środowisku artystycznym Pragi. Wizerunki, pozornie bazujące na renesansowych schematach portretowania, należą już do następnej epoki i sytuować je należy pomiędzy manieryzmem a barokiem.