Członek: Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (do 1982), Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL (1982-1989, w tym prezes Polskiego Klubu Publicystyki Międzynarodowej 1983-1989), Stowarzyszenia Dziennikarzy RP (1990-2006, w tym prezes), Związku Literatów Polskich (1945-1983) i tzw. nowego ZLP (1983-2006), Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych ZAiKS. W latach 1986-1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. W latach 1988-1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Marian Podkowiński (ur. 19 kwietnia 1909 w Wilnie, zm. 7 sierpnia 2006 w Warszawie) – polski dziennikarz, reportażysta, publicysta, pisarz.
Otrzymał m.in. następujące wyróżnienia i nagrody: Nagroda Klubu Publicystów Międzynarodowych SDP (1972), nagroda resortowa (1974), Nagroda Prezesa RSW "Prasa-Książka-Ruch" (1976), Nagroda im. Bolesława Prusa (1979), Nagroda im. Wacława Worowskiego (ZSRR, 1987), Nagroda Międzynarodowej Organizacji Dziennikarskiej (1991), Order Budowniczych Polski Ludowej, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Order Sztandaru Pracy I i II klasy, Zasłużony Działacz Kultury, Krzyż Kawalerski Orderu Iranu, Złoty Krzyż Orderu Zasługi Austrii, Medal im. Juliusza Fučika (Czechosłowacja).
Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim (1937). Debiutował w 1934 w "Kurierze Porannym", był następnie m.in. dziennikarzem "Polski Zbrojnej". W latach 1937-1939 był redaktorem naczelnym biuletynu "Polska Informacja Literacka". Podczas II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej, uczestniczył w powstaniu warszawskim, w zgrupowaniu "Baszta". Od 1945 pracował w Polskiej Agencji Prasowej, był m.in. jej korespondentem w Norymberdze, gdzie relacjonował proces zbrodniarzy hitlerowskich przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym. W latach 1947-1948 był korespondentem "Expressu Wieczornego" i "Robotnika" w Berlinie, a następnie - do 1956 r. i ponownie od 1960 do 1968 r. - korespondentem "Trybuny Ludu" w Berlinie i Bonn. W latach 1956-1960 był dziennikarzem tych pism w Waszyngtonie.
Był bratankiem malarza Władysława Podkowińskiego. Mieszkał w Warszawie przy ul. Filtrowej.
W 1984 Stefan Kisielewski umieścił go na tak zwanej "liście Kisiela".
Publicysta tygodnika "Świat" (1968-1969), "Perspektyw" (1969-1990), komentator "Rzeczpospolitej" (1982-1989).
Leopold Tyrmand w swoim Dzienniku 1954 uznaje go za jednego z tzw. "fabrykantów kłamstw".