Maroko Hiszpańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Język urzędowy hiszpański i arabski Stolica Tetuan Status terytorium sułtanat, protektorat Zależne od Hiszpanii Ostatnia głowa terytorium sułtan Muhammad V Ostatni następca tronu książę Hassan Powierzchnia
 • całkowita
20,948 km² Jednostka monetarna Peseta hiszpańska (PTS) Traktat feski dający Hiszpanii prawo do administracji północnym Marokiem jako protektoratem.
1912 Zjednoczenie z niepodległym sułtanatem Maroka
kwiecień 1956 Religia dominująca Islam Strefa czasowa UTC +1

Maroko Hiszpańskie (arab. الاحتلال الاسباني للمغرب, hiszp. Protectorado español de Marruecos) – dawna kolonia Hiszpanii w Afryce Północnej. Na mocy Traktatu z Fezu w 1912 Hiszpania objęła protektoratem północne (w rejonie cieśniny gibraltarskiej) i południowe (na granicy z Saharą Hiszpańską) Maroko. Obie części były oddzielone od siebie terytoriami marokańskimi pod protektoratem francuskim. Stolicą kolonii było Tetuan. W latach 1921-1926 na północy trwała wojna z plemionami zamieszkującymi góry Rif, czego efektem była czasowa secesja tego obszaru pod nazwą Republika Rif.

Gdy w 1956 Francuzi wycofali się z południowej części Maroka, Hiszpania przekazała Maroku swoje terytorium, zachowując jednak Ceutę, Melillę, Sidi Ifni i region Tarfaja. Szybko wybuchły walki z Marokiem o te terytoria. W 1958 Hiszpanie wycofali się z Tarfai, zaś w 1969 z Sidi Ifni. Ceuta i Melilla dalej należą do Hiszpanii.