Karierę wojskową Maurycy Saski rozpoczął podczas wojny północnej. Na początku służył w armii saskiej walcząc na ziemiach Rzeczypospolitej z konfederatami tarnogrodzkimi i na Pomorzu z armią króla szwedzkiego Karola XII. Później był podkomendnym austriackiego wodza Eugeniusza Sabaudzkiego i walczył na Bałkanach z Turkami. W 1720 roku wstąpił do armii francuskiej w stopniu marszałka polnego (maréchal de camp), gdzie służył pod rozkazami księcia Berwicka.
Herman Maurycy Saski (fr. Maurice de Saxe) (ur. 28 października 1696 w Goslarze, zm. 30 listopada 1750 w Chambord) – hrabia saski, wódz i strateg wojskowości, marszałek Francji, książę Kurlandii i Semigalii w latach 1726-1729.
Z Marie Geneviève Rinteau, Mademoiselle de Verrières, Maurycy Saski miał naturalną córkę:
W 1748 roku próbował odzyskać tron kurlandzki. W tym też celu na jego polecenie z tajną misją do Petersburga udał się Władysław Gurowski, który próbował przekupić rosyjskiego kanclerza Aleksieja Bestużewa, w celu przekonania cesarzowej Elżbiety do zgody na intronizację Maurycego na tronie Księstwa Kurlandii i Semigalii.
W 1719 został odznaczony Orderem Orła Białego.
Był nieślubnym synem króla polskiego Augusta II Mocnego i jego metresy hrabiny Marii Aurory von Königsmarck. Ojciec uznał go swoim dzieckiem w 1711 roku i jednocześnie nobilitował nadając tytuł hrabiowski.
W 1745 roku zwyciężył w bitwie pod Fontenoy, a następnie w bitwie pod Rancoux (1746) i bitwie pod Lauffeldt (1747). W 1748 roku zdobył Maastricht.
W 1726 roku został wybrany przez szlachtę Kurlandii na księcia tego kraju, jednak poparcie ludności kurlandzkiej nie wystarczyło, aby przeciwstawić się interwencji Rosji, która bardziej obawiała się władzy Maurycego Saskiego niż Rzeczypospolitej.
W 1746, król Francji, Ludwik XV podarował Maurycemu zamek Chambord. Mieszkał w tym zamku od 1748 do śmierci 30 listopada 1750. Pochowany został w kościele św. Tomasza w Strasburgu.
Po nieudanej próbie uzyskania tronu Maurycy Saski powrócił do Francji. Dowodził wojskami francuskimi w wojnie o sukcesję austriacką. Od 1741 roku był marszałkiem Francji, a od 1747 roku naczelnym dowódcą wszystkich armii francuskich (Maréchal général des camps et armées du roi).
Maurycy Saski nigdy się nie ustatkował. Znany był z licznych romansów i nieślubnych dzieci. 12 marca 1714 ożenił się z bogatą hrabianką Joanną Wiktorią Tugendreich von Löben i szybko roztrwonił fortunę żony. 21 marca 1721 małżeństwo zakończyło się rozwodem. Z tego związku pochodził jedyny syn marszałka: