Miechów – miasto w woj. małopolskim, w powiecie miechowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miechów. Położone w Niecce Nidziańskiej nad potokiem Miechówką.
W styczniu 1734 doszło do bitwy pod Miechowem, w której polskie siły pokonały oddział saksoński, w czasie wojny o sukcesję polską.
Wieloletnią tradycją cieszy się działająca od 1902 r. orkiestra dęta, która od 1957 r. nosi nazwę "Sygnał".
W 1819 r., na skutek kasaty zakonu bożogrobców w zaborze rosyjskim, Miechów opuścili ostatni zakonnicy na czele z proboszczem kościoła Grobu Bożego i ostatnim prepozytem zakonu (w jednej osobie) Tomaszem Nowiną-Nowińskim.
W czasie zaboru rosyjskiego w Miechowie, ze względu na bliskość granic Rosji, stacjonował kilkusetosobowy oddział żołnierzy rosyjskich. Dawne koszary mieszczą się przy obecnej ul. Sienkiewicza.[]
W Miechowie działają organizacje, których zadaniem jest promocja i rozwój miasta i ziemi miechowskiej. Są nimi:
W czasie zaboru rosyjskiego w centrum Miechowa, przy obecnym placu im. T. Kościuszki, powstała cerkiew prawosławna dla urzędników i żołnierzy rosyjskich. Po wycofaniu się Rosjan została ona rozebrana przez miejscową ludność. Na jej miejscu po II wojnie światowej wybudowano Pomnik Partyzantów Ziemi Miechowskiej.
Przez Miechów przechodzi linia kolejowa nr 8. W mieście znajduje się stacja kolejowa z której istnieją połączenia m. in. do Warszawy, Krakowa, Przemyśla, Szczecina, Olsztyna, Zakopanego.
Miechów położony jest przy międzynarodowej trasie nr 7, w odległości ok. 40 km od Krakowa i 80 km od Kielc.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 11 497 mieszkańców.
W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. kieleckiego.
Miasta partnerskie:
Miasto jest siedzibą dekanatu miechowskiego Kościoła rzymskokatolickiego. W mieście istnieje jedna rzymskokatolicka parafia Grobu Bożego.
Centralnym elementem miasta, widocznym już z daleka, jest potężna bryła kościoła z charakterystyczną wieżą zwieńczoną hełmem w postaci ogromnej kuli. Kula ta symbolizuje Ziemię. Pod koniec października 2006 roku na hełmie wieży ustawiono figurę Chrystusa Zmartwychwstałego.
Lata powojenne to okres rozwoju szkolnictwa w Miechowie. Funkcjonują tu obecnie:
Miechów położony jest w centralnej części Wyżyny Miechowskiej. Leży w dolinie potoku Miechówki, lewego dopływu Cichej (której ujściowy odcinek jest często błędnie utożsamiany z Miechówką).
Ze względu na ukształtowanie terenu Niemcy przygotowywali tereny w okolicy Miechowa do obrony, m.in. budując bunkry betonowe i ziemne, okopy, wycinając drzewa w dolinie Szreniawy. Zwiad Armii Czerwonej uzyskał informacje o tych działaniach, dlatego przeprowadzono uderzenia na północy i południu.
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 15,49 km².
Przez kilka miesięcy po II wojnie światowej jego burmistrzem Miechowa był Tomasz Karkowski.
Przez długi czas w Miechowie nie wolno było zamieszkiwać Żydom. Oficjalnie potwierdził to dekret proboszcza generalnego zakonu Bożogrobców Mateusza Buydeckiego z 1767 roku. Zaborcze władze carskie zniosły to ograniczenie dopiero w 1862 roku, w ramach reformy Aleksandra Wielopolskiego. Po osiedleniu się Żydów powstała Synagoga w Miechowie.
W 1955 r. decyzją administracyjną z powiatu miechowskiego wydzielono powiat proszowicki. W tym kształcie powiat istniał do 1975 r., kiedy został uchwalony dwustopniowy podział administracyjny kraju, a powiaty zniknęły z mapy Polski. Kard. Karol Wojtyła wielokrotnie odwiedzał Miechów, a jako papież podniósł godność kościoła do rangi bazyliki mniejszej 10 kwietnia 1996.
W czasach zaborów Polski Miechów znalazł się w granicach Guberni Radomskiej.
Miechów oficjalnie nie jest podzielony na dzielnice, jego obszary nazywane są jedynie umownie, lub od nazwy osiedla.