Miklós Jancsó (ur. 27 września 1921 w Vácu) - węgierski reżyser i scenarzysta filmowy.
Filmy Jancsó skupiają się często na drażniących i tragicznych tematach historycznych. Największą, międzynarodową sławę i uzanie przyniosła mu tzw. trylogia rewolucyjna, na którą składają się filmy: Desperaci (1965), Gwiazdy na czapkach (1967) oraz Cisza i krzyk (1968). Tematem ich wszystkich są dzieje węgierskich rewolucji.
Jest laureatem Złotej Palmy ze reżyserię filmu Czerwony Psalm (1972). Inne Jego filmy nominowane do tej nagrody to: Desperaci (1965), Gwiazdy na czapkach (1967), Ożywcze wiatry (1968), Elektra, moja miłość (1974), Vizi privati, pubbliche virtù (1975) oraz Węgierska rapsodia (1979).
Jego drugą żoną była węgierska reżyser Márta Mészáros, która przez lata tworzyła i mieszkała w Polsce. Para ma dwóch synów: Nyika i Miklósa Jr. Od 1981 trzecią żoną Jancsó jest Zsuzsa Csákány.