Nizina
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nizina – równinna lub prawie równinna wielka forma ukształtowania terenu, obszar leżący na wysokości od 0 do 300 m n.p.m..
- podbrzeżne;
- kontynentalne.
Biorąc pod uwagę kryterium wysokościowe, można je podzielić na:
Niziny stanowią 1/3 powierzchni wszystkich kontynentów. Rozległe obszary nizinne noszą nazwę niżu. Na mapie hipsometrycznej oznaczone są jasnozielonym kolorem.
- pochodzenia morskiego – zajmują brzeżne części kontynentów, są zróżnicowane pod względem wysokości względnych w związku z procesami tektonicznymi,
- pochodzenia rzecznego (fluwialne) – związane z działalnością rzek, mają najczęściej charakter akumulacyjny, ich powstanie związane jest z przemieszczaniem się koryt rzecznych po obszarze nizinnym oraz z wielkimi powodziami, np:
- pochodzenia lodowcowego i fluwioglacjalnego – to głównie rozległe moreny denne i równiny sandrowe;
- pochodzenia eolicznego – związane z obszarami pustynnymi i działalnością wiatru.
Niziny świata
Padańska,
Francuska, Angielska,
Północnoniemiecka,
Polska (
Śląska,
Wielkopolska,
Mazowiecka,
Podlaska),
Węgierska,
Wołoska,
Czarnomorska,
Nadkaspijska,
Naddnieprzańska,
Ocko-Dońska,
Wschodnioeuropejska, Nizina Podolska, Nizina Ciechocińska, Nizina Nadwołżańska.
Kubańska,
Zachodniosyberyjska,
Północnosyberyjska,
Kołymska,
Turańska,
Mezopotamia,
Indu,
Gangesu, Równina Korat,
Północnochińska,
Mandżurska,
Chińska Zatokowa,
Atlantycka, Centralna,
Hudsona.
Orinoko,
Amazonki,
La Platy.
Nullarbor,
Środkowoaustralijska Akan,
Nizina Zachodnioafrykańska (Senegalska)
Zobacz też
Klasyfikacja nizin
Uwzględniając ich położenie na kontynentach można wydzielić niziny:
Biorąc pod uwagę kryterium genetyczne można je podzielić na: