Zobacz też
Oslo
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Widok miasta
Państwo Norwegia Region Oslo Powierzchnia 454,03 km² Ludność (2011)
• liczba ludności
• gęstość
• aglomeracja
605 050▲
1350 os./km²
1 442 318
Miasta partnerskie Göteborg (
Szwecja)
Sankt Petersburg (Rosja)
Szanghaj (Chiny)
Szlezwik-Holsztyn (Niemcy)
Warszawa (Polska)
Wilno (Litwa)
Do niedawna Oslo było zaklasyfikowane jako najdroższe miasto świata. Ostatnio, częściowo z powodu osłabienia norweskiej korony, zostało wyprzedzone przez takie miasta jak Tokio, Kopenhaga i Paryż. W 2009 Oslo odzyskało miejsce najdroższego miasta świata[]. Oslo jest siedzibą Komitetu Ministrów Rady Europy oraz programu Rady Europy i Komisji Europejskiej pod nazwą „Miasta Międzykulturowe".
- Serwis turystyczny Oslo (ang.)
- Galeria zdjęć
- Mapa miasta (PDF)
- Norwegofil.pl - Portal miłośników Norwegii (pol.)
Główne atrakcje turystyczne
Zamek i forteca Akershus (Akershus festning) Założony w końcu
XIII wieku kompleks fortyfikacji obronnych, usytuowanych bezpośrednio nad Fiordem Oslo (
Oslofjord). Twierdza jest dostępna dla zwiedzających przez cały rok (wstęp gratis). Na terenie fortecy znajduje się zamek i kilka muzeów związanych z obronnością (wstęp płatny – od ok. 15 do 25 zł).
Pałac królewski (Det kongelige slottet) Rezydencja królewska wybudowana w latach
1824-
1848, obecnie siedziba króla
Haralda V, dostępna dla zwiedzających jedynie przez kilka tygodni w okresie letnim (wstęp płatny, na zwiedzanie należy umawiać się z wyprzedzeniem). Atrakcją jest odbywająca się codziennie o godz. 13:30 honorowa zmiana warty straży królewskiej. Muzeum statku polarnego
Fram (Frammuseet) W muzeum prezentowany jest statek polarny
Fram wraz z oryginalnym wyposażeniem z przełomu
XIX wiek i
XX wieku. Wokół niego ekspozycje poświęcone wyprawom polarnym i podróżnikom –
Fridtjofowi Nansenowi,
Ottonowi Sverdrupowi oraz
Roaldowi Amundsenowi (wstęp płatny – ok. 20 zł). Skocznia narciarska
Holmenkollbakken i Muzeum Narciarstwa (Skimuseet) Miejsce
Igrzysk Olimpijskich 1952, jedna ze skoczni, na których odbywają się zawody
Pucharu Świata w skokach narciarskich. W budynku skoczni znajduje się Muzeum Narciarstwa, w którym obejrzeć można eksponaty pokazujące rozwój sportów zimowych. Można także wjechać windą na wieżę skoczni (wstęp płatny – ok. 35 zł). Muzeum
Henryka Ibsena (Ibsen Museet) W mieszkaniu
Ibsena, w którym mieszkał od
1895 roku aż do swojej śmierci w
1906 urządzono ekspozycję związaną z pisarzem (wstęp płatny – ok. 35 zł). Muzeum
Kon-Tiki Położone na półwyspie
Bygdøy muzeum prezentuje eksponaty związane z wyprawami
Thora Heyerdahla – tratwę
Kon-Tiki,
papirusową łódź Ra II, eksponaty z
Wyspy Wielkanocnej,
Peru i
Polinezji (wstęp płatny – ok. 20 zł).
Muzeum Muncha Muzeum posiadające największą na świecie kolekcję prac tego malarza, które zapisał on w testamencie miastu Oslo. W zbiorach znajduje się ok. 1100 obrazów olejnych, 3000 rysunków, 18.000 grafik. Muzeum nie posiada stałej ekspozycji, jedynie wystawy czasowe prezentujące
Muncha w kontekście europejskim.
Galeria Narodowa (Nasjonalgalleriet) Zawiera najbogatsze w
Norwegii zbiory sztuki norweskiej, a także skandynawskiej i europejskiej, m.in. prace
Edvarda Muncha,
Johana Dahla,
Christiana Krohga i wielu innych (wstęp płatny - ok. 25 zł). Centrum Pokojowe Nobla (Nobels Fredssenter) Centrum poprzez tradycyjne i multimedialne ekspozycje prezentuje tematy związane z wojną, pokojem i rozwiązywaniem konfliktów oraz
Pokojową Nagrodą Nobla (wstęp płatny – ok. 30 zł). Norweskie Muzeum Ludowe / Skansen (Norsk Folkemuseum) Położone na półwyspie
Bygdøy muzeum i skansen prezentują kulturę ludową
Norwegii. W skansenie zobaczyć można 155 budynków z różnych regionów, m.in. słynny kościół drewniany
Gol stavkirke. Otwarte przez cały rok, ale znacznie bardziej atrakcyjne latem, kiedy poprzez różne prezentacje zapoznać się można codziennym życiem dawnej
Norwegii (wstęp płatny – ok. 35-45 zł). Ratusz (Oslo Rådhus) Oddana do użytku w
1950 siedziba władz miejskich Oslo. W auli ratusza odbywa się corocznie uroczystość wręczenia
Pokojowej Nagrody Nobla. W sezonie letnim możliwe jest zwiedzanie jednej z wież ratusza (wstęp płatny – ok. 20-25 zł).
Stortinget Budynek parlamentu norweskiego wzniesiony w
1866. Latem dostępny dla zwiedzających codziennie, poza sezonem – w soboty (wstęp gratis). Park Vigelanda (
Frogner Park / Vigelandsparken) Jedna z najpopularniejszych atrakcji Oslo, zwiedzana corocznie przez ok. milion turystów. Kompleks parkowy z rzeźbami
Gustava Vigelanda – ponad 200 figur z brązu i granitu. Czynny przez cały rok (wstęp wolny). Muzeum
Vigelanda (Vigeland-museet) W budynku muzeum, wzniesionym w latach 1920., mieściło się pierwotnie atelier rzeźbiarza i jego mieszkanie. Obecnie obejrzeć tam można odlewy jego prac i mniejsze rzeźby (wstęp płatny – ok. 20 zł).
Muzeum Łodzi Wikingów (Vikingskipshuset) Położone na półwyspie
Bygdøy muzeum prezentuje najlepiej na świecie zachowane łodzie
Wikingów, zbudowane ponad 1100 lat temu, a odnalezione w czasie prac archeologicznych. Dodatkowo zobaczyć można eksponaty znalezione w
kurhanach (wstęp płatny – ok. 40 zł).
Huk i
Paradisbukta Położone blisko centrum miasta tereny rekreacyjne oraz plaże na półwyspie
Bygdøy. Wyspy położone na
Oslofjordzie Nakholmen,
Lindøya,
Hovedøya, Bleikøya, Gressholmen i Rambergøya. Dociera do nich z centrum miasta
tramwaj wodny.
Sport
Oslo jest miastem o szczególnym znaczeniu dla sportów zimowych.
Położenie na mapie Norwegii
Oslo 59°56′N 10°17′E / 59.933, 10.283Na mapach: 59°56′N 10°17′E / 59.933, 10.283 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Hasło
Oslo w Wikisłowniku Strona internetowa miasta
Oslo (1624-1878: Christiania, 1878-1924: Kristiania) – stolica i największe miasto Norwegii.
W chwili rozwiązania unii z Danią (1814) miasto odzyskało status stolicy Norwegii. Pomimo zawarcia nowej unii, tym razem ze Szwecją, zachowało ten status. W czasach unii miasto przeżyło rozkwit – w XIX wieku powstało tu wiele siedzib nowych instytucji m.in. zamek królewski, uniwersytet, parlament Stortinget, teatr narodowy, bank norweski, giełda.
Rozwój liczby ludności
Oszacowano, że 26% z około 152 000 rdzennych mieszkańców Oslo to imigranci. W 2009 roku region Oslo liczył 1 400 000 mieszkańców, z czego 876 391 to mieszkańcy przyległej aglomeracji. Liczba mieszkańców obecnie wzrasta w rekordowym tempie ponad 2% rocznie, czyniąc go jednym z najszybciej rosnących miast w Europie.
Oslo stanowi gospodarcze, naukowe, administracyjne i kulturalne centrum Norwegii. Jest siedzibą władz państwa, regionu i gminy. Znajdują się w nim m.in. Pałac Królewski i siedziba parlamentu. Miasto jest również centrum norweskiego handlu, bankowości, przemysłu i transportu morskiego. Jest siedzibą około 980 firm związanych z sektorem morskim zatrudniających około 8500 pracowników. Wśród tych firm których znajdują się jedne z największych na świecie firm zajmujących się transportem morskim, pośredników spedycyjnych i firm ubezpieczeniowych.
Od XI wieku mieściło się w Oslo biskupstwo katolickie, zaś około 1300 roku Haakon V Długonogi (Håkon V Magnusson) wybudował na zachód od pierwotnej osady Oslo fortecę Akershus, którą wybrał na swoją siedzibę. W 1384 ludność Oslo została zdziesiątkowana przez dżumę. Osłabiona tym Norwegia zawarła wraz z Danią i Szwecją w 1397 roku unię kalmarską, w wyniku której Norwegia na ponad 400 lat stała się uzależniona od Danii. W czasie unii Oslo utraciło status stolicy i podupadło ekonomicznie. Na losy Oslo duży wpływ miała również Reformacja 1537, która doprowadziła do separacji od kościoła katolickiego i powstania Narodowego Kościoła Protestanckiego.
Miasto zostało założone w 1048 roku przez króla Haralda III. Od 1299 roku jest stolicą Norwegii. W samym Oslo mieszka ponad 11% mieszkańców Norwegii.
W 1624 stara osada Oslo padła ofiarą ogromnego pożaru, jakoby wznieconego specjalnie przez cztery czarownice. Król Danii i Norwegii, Chrystian IV Oldenburg, postanowił odbudować miasto, lecz nie tam, gdzie do tej pory leżało, ale w pobliżu murów Twierdzy Akershus. W ten sposób powstało nowe renesansowe, zbudowane na planie kwadratu miasto, noszące zresztą również nowe imię – Christiania (w latach 1877-1925 nazwę tę zapisywano jako Kristiania).
Oslo jest położone nad Fiordem Oslo (Oslofjord). Gmina Oslo graniczy z gminami Bærum, Ringerike, Lunner, Nittedal, Skedsmo, Lørenskog, Enebakk, Ski, Oppegård i Nesodden.
W 1905 roku unia ze Szwecją została rozwiązana, a Norwegia stała się wreszcie w pełni niepodległym państwem. W 1925 roku przywrócono stolicy uświęcone tradycją miano Oslo.
Historia
Za datę założenia Oslo zwykło się uznawać, w oparciu o Sagę królewską Snorriego Sturlusona rok 1048, zaś za założyciela – króla Haralda III Surowego (Haralda Hardråde). Jednak najnowsze odkrycia archeologiczne wykazały, że miasto zostało założone już przed rokiem 1000, dlatego tę właśnie datę uznaje się za oficjalny rok założenia Oslo. Pierwotnie miasto leżało u ujścia rzeki Alna. Istnieją różne hipotezy co do znaczenia nazwy miasta – jedne z nich tłumaczą je jako "równinę u podnóża zbocza" lub "równinę bogów". Patronem Oslo widniejącym w jego herbie, jest św. Hallvard, który – jak głosi legenda – poświęcił w 1043 swoje życie w obronie kobiety niesłusznie oskarżonej o kradzież.
Oslo organizowało w 1952 roku Zimowe Igrzyska Olimpijskie. W Oslo czterokrotnie odbyły się mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym (w roku 1930, 1966, 1982 oraz w 2011). W maju 2010 roku Oslo było gospodarzem Konkursu Piosenki Eurowizji 2010 .