Otto Wallach (ur. 27 marca 1847 w Królewcu, zm. 26 lutego 1931 w Getyndze) – niemiecki chemik pochodzenia żydowskiego, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii z 1910 roku.
Był profesorem uniwersytetu w Bonn (1876-1889) oraz instytutu chemicznego w Getyndze (1899-1915).
W pracy naukowej zajmował się olejkami eterycznymi, stwierdził m.in., że podstawowym elementem budowy terpenów (wchodzących w skład olejków eterycznych) jest izopren, co zostało nazwane później regułą izoprenową. Badania te umożliwiły rozwój przemysłu olejków eterycznych. Za podstawowe prace w dziedzinie substancji alicyklicznych został uhonorowany Nagrodą Nobla w 1910. Napisał m.in.: „Terpene und Kampfer" (1909).