Do służby w polskim lotnictwie wprowadzono 26 samolotów PZL Ł.2a.
Samolot został wyprodukowany tylko w liczbie 26 sztuk (z 30 zamówionych). Było to konsekwencją prób porównawczych z konstrukcjami PWS i LWS, które wykazały równorzędność konkurencyjnych samolotów przy niższej cenie. Wobec powyższego zdecydowano o rozwijaniu maszyn obserwacyjnych i łącznikowych w Lubelskiej wytwórni, dla PZL rezerwując zamówienia przede wszystkim na maszyny o konstrukcji całkowicie metalowej (samoloty myśliwskie serii "P", PZL.23 Karaś, PZL.37 Łoś i ich wersje rozwojowe.
PZL Ł.2 (PZL Ł-2) to dwumiejscowy samolot łącznikowy i towarzyszący konstrukcji inżynierów Jerzego Dąbrowskiego i Franciszka Kotta, produkowany w 1931 roku przez Państwowe Zakłady Lotnicze.
Na bazie skrzydeł, usterzenia i silnika PZL Ł.2 opracowano później samolot pasażerski PZL.16.
Samolot został oblatany pod koniec 1929 roku. W roku 1930 został zaprezentowany na pokazach lotniczych w Brnie i Bukareszcie. W 1931 na samolocie PZL Ł.2 kapitan Stanisław Skarżyński oraz inżynier Andrzej Markiewicz wykonali lot dookoła Afryki pokonując dystans 25 050 kilometrów, i tym samym po raz pierwszy odbywając długi rajd na samolocie polskiej konstrukcji.
Dwumiejscowy górnopłat zastrzałowy. Konstrukcja z kratownicy duralowej krytej płótnem. Podwozie samolotu klasyczne dwukołowe stałe z płozą ogonową. Kabina pilota i obserwatora otwarta. Silnik gwiazdowy Škoda-Wright "Whirlwind" J-5A o mocy 249 KM.