Po lądowaniu w Normandii w czerwcu 1944 dowodzona przezeń 2 Dywizja Pancerna została skierowana do Paryża dla wsparcia powstania, które tam wybuchło. Leclerc przyjął kapitulację załogi niemieckiej na dworcu Gare Montparnasse. W dalszych miesiącach wojny jego oddziały wyzwoliły Strasburg, a swój szlak bojowy zakończyły w górskiej kwaterze Adolfa Hitlera w Berchtesgaden. W czasie wyzwalania Francji Leclerc kazał rozstrzelać bez sądu 12 wziętych do niewoli francuskich żołnierzy Waffen-SS.
Philippe Marie Leclerc
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Philippe Marie Leclerc, właściwie Philippe François Marie de Hauteclocque a. Philippe Leclerc de Hauteclocque (ur. 22 listopada 1902 w Belloy-Saint-Léonard, zm. 28 listopada 1947 w wypadku lotniczym w Algierii) – francuski dowódca wojskowy, generał armii Armée française, marszałek Francji (1952, pośmiertnie).
Po zakończeniu wojny w Europie otrzymał (wraz ze stopniem generała dywizji – fr. général de division) dowództwo sił francuskich w rejonie Pacyfiku i reprezentował Francję podczas podpisania przez Japonię aktu kapitulacji w Zatoce Tokijskiej. Jako głównodowodzący w Indochinach pokonał blokujące Sajgon siły Việt Minhu.
Awanse
Odznaczenia
- Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja)
- Compagnon de la Libération (1941, Francja)
- Medal Wojskowy (Médaille Militaire, Francja)
- Krzyż Wojenny 1939–1945 z palmami (Croix de Guerre, Francja)
- Krzyż Wojenny Zamorskich Teatrów Operacyjnych z 2 palmami (Croix de Guerre des Theatres d'Operations Exterieurs, Francja)
- Medal Ruchu Oporu z rozetą (Médaille de la Résistance avec rosette, Francja)
- Médaille des Évadés (Francja)
- Médaille coloniale z okuciami: "Maroc", "Fezzan", "Koufra", "Tripolitaine", "Tunisie", "Extrême-Orient" (Francja)
- Médaille des Blessés (Francja)
- Médaille commémorative des services volontaires dans la France libre (Francja)
- Médaille Commémorative de la Guerre 1939–1945 (Francja)
- Wielki Oficer Orderu Korony (Belgia)
- Krzyż Wojenny 1939–1945 z palmą (Croix de Guerre, Belgia)
- Order Białego Lwa III klasy (Czechosłowacja)
- Czechosłowacki Krzyż Walecznych 1939 (Czechosłowacja)
- Krzyż Wojenny 1 klasy (Grecja)
- Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Kambodży (Kambodża)
- Krzyż Wielki Orderu Miliona Słoni i Białego Parasola (Laos)
- Krzyż Wielki Orderu Dębowej Korony (Luksemburg)
- Krzyż Wojenny 1939–1945 (Croix de Guerre, Luksemburg)
- Krzyż Wielki Orderu Ouissama Alaouite'a (Maroko)
- Order Virtuti Militari (Polska)
- Krzyż Wielki Orderu Nishana Iftikhara (Tunezja)
- Srebrna Gwiazda (Silver Star, USA)
- Komandor Legii Zasługi (Commander Legion of Merit, USA)
- Brązowa Gwiazda (Bronze Star, USA)
- Presidential Unit Citation (USA)
- Krzyż Komandorski Orderu Łaźni (Wielka Brytania)
- Order za Wybitną Służbę (Distinguished Service Order, Wielka Brytania)
Bibliografia
- Philippe Leclerc de Hauteclocque, Ordre de la Libération (ang. • fr. • hiszp.) [dostęp 19 lipca 2011]
- Philippe Leclerc (1902-1947), Chemins de memoire (fr.) [dostęp 19 lipca 2011]
- LECLERC PHILIPPE DE HAUTECLOCQUE dit (1902-1947) maréchal de France, Encyclopædia Universalis (fr.) [dostęp 19 lipca 2011]
- Леклерк (Отлок) – Проект ХРОНОС (ros.) [dostęp 19 lipca 2011]
Życiorys
W 1924] ukończył École Spéciale Militaire de Saint-Cyr i wstąpił do armii Francuskiej. W 1937 został awansowany do stopnia kapitana. Po klęsce Francji w czerwcu 1940 postanowił przyłączyć się do Wolnych Francuzów i udał się do Anglii. Generał Charles de Gaulle awansował go do stopnia majora i skierował do Francuskiej Afryki Równikowej jako gubernatora Kamerunu. Podległe mu oddziały pokonały wojska państw Osi atakujące Czad w listopadzie 1940, a następnie – rosnąc w siły – odbył zwycięską kampanię w Afryce Zachodniej odznaczając się jako dowódca podczas walk w Tunezji. W międzyczasie dosłużył się stopnia generała brygady (1941).
Zginął w wypadku lotniczym w okolicach Colomb-Béchar (obecnie Baszszar) w Algierii. Pośmiertnie został wyniesiony do godności marszałka Francji.