Pierwsze i drugie zwycięstwo powietrzne odniósł 27 lipca 1943 w czasie lotu dywizjonu nad Francją, zestrzeliwując myśliwiec Focke-Wulf Fw 190, a następnie drugiego Fw 190 w tym samym locie. Kolejne dwa zwycięstwa odniósł w sierpniu i wrześniu. 28 września 1943 został przeniesiony do angielskiego 602. dywizjonu myśliwskiego RAF "City of Glasgow", w którego składzie w dalszym ciągu wykonywał loty nad Francję, uzyskując kilka zestrzeleń. W czerwcu 1944 zestrzelił trzy samoloty niemieckie, a 2 lipca zestrzelił trzy samoloty Fw 190 podczas jednej walki powietrznej. 7 lipca 1944 został odznaczony brytyjskim orderem Distinguished Flying Cross i odsunięty od latania, otrzymując przydział do pracy sztabowej.
Został uhonorowany odznaczeniami, m.in. Wielkim Krzyżem Legii Honorowej, Médaille Militaire, Croix de Guerre 1939-1945 z 19 palmami, brytyjskimi: dwukrotnym Distinguished Flying Cross (DFC with bar) i amerykańskim Silver Star.
Pierre Clostermann (ur. 28 lutego 1921, zm. 22 marca 2006) - francuski lotnik, as myśliwski okresu II wojny światowej.
Na swoją prośbę powrócił jednak na front, otrzymując 4 marca 1945 przydział do angielskiego 274. dywizjonu myśliwskiego (wchodzącego w skład 122. Skrzydła Myśliwskiego), bazującego w Holandii, latającego na nowych myśliwcach Hawker Tempest Mk V. Pomimo braku doświadczenia z tym typem samolotu, został od razu mianowany dowódcą eskadry (flight) A. 5 marca 1945 zestrzelił jeden myśliwiec Bf 109, a 14 marca jeden Bf 109 na pewno i jeden prawdopodobnie. Raniony 24 marca lądował przymusowo w uszkodzonym samolocie. W połowie marca został przeniesiony do 56. dywizjonu RAF, w składzie tego samego Skrzydła, a od 8 kwietnia 1945 został dowódcą 3. dywizjonu myśliwskiego RAF, też w składzie 122. Skrzydła (latając w 3. dywizjonie na samolotach z oznaczeniem JF-E). W tym czasie odniósł też kilka dalszych zwycięstw powietrznych - 20 kwietnia zestrzelił dwa myśliwce Fw 190, ale sam też musiał przymusowo lądować na skutek uszkodzeń. Od 27 kwietnia 1945 przejściowo dowodził całym 122. Skrzydłem Myśliwskim.
Urodził się 28 lutego 1921 w Kurytybie w Brazylii jako syn dyplomaty francuskiego. Zafascynowany lataniem, w wieku 16 lat (w 1937) ukończył kurs pilotażu.
Podczas wojny wykonał 432 loty bojowe, większość w osłonie wypraw bombowych. Zaliczono mu oficjalnie w Wielkiej Brytanii 23 pewne zwycięstwa powietrzne oraz 5 prawdopodobnych, liczby te także on sam podawał (11 zwycięstw na Spitfire i 12 na Tempest). Zniszczył także liczne samoloty i sprzęt podczas ataków na cele naziemne. Po wojnie jednak według reguł we francuskim lotnictwie, przyjmując inne kryteria, zaczęto podawać liczbę 33 zwycięstw pewnych (w tym 19 myśliwców Fw 190 i 7 Bf 109) i 12 prawdopodobnych. Z drugiej zaś strony, nowsze analizy potwierdzają 11 zwycięstw i możliwe, że dalsze 7.
27 sierpnia 1945 wystąpił ze służby wojskowej. Wojnę ukończył w stopniu podpułkownika RAF i podporucznika rezerwy Wolnych Francuskich Sił Powietrznych.Odniósł ogółem 33 zwycięstwa powietrzne.
Po wybuchu II wojny światowej w 1939, usiłował dostać się do lotnictwa francuskiego, lecz został uznany za zbyt młodego. Po klęsce Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie następnie w 1942 przeszedł szkolenie myśliwskie. Po ukończeniu szkolenia, został przydzielony w stopniu sierżanta pilota do 341. dywizjonu myśliwskiego Wolnych Francuzów "Alsace", stacjonującego w Leicester w Anglii i używającego samolotów Spitfire.
Po wojnie pracował w przemyśle lotniczym, zakładając przedsiębiorstwo Reims Aviation. Był wiceprezesem zakładów lotniczych Cessna, działał także w Air France i Renault. Napisał kilka wspomnieniowych książek, z których największą sławę zyskał "Wielki cyrk" (Le Grand Cirque). Służył jeszcze ponownie bojowo przez krótki okres w wojnie w Algierii. Był deputowanym do francuskiego parlamentu w latach 1946-1969. Zajmował się z upodobaniem wędkarstwem.