Pierwsza Republika Słowacka została utworzona z ziem, które pozostały z przedwojennej Czechosłowacji po odebraniu jej:
Oznaczenie słowackich samolotów podczas II wojny światowej
Pierwsza Republika Słowacka (słw. Prvá slovenská republika), Państwo słowackie (Slovenský štát) – marionetkowe, choć oficjalnie niezależne, państwo utworzone przez III Rzeszę w 1939, po dokonanym rozbiorze Czechosłowacji (w latach 1938-1939).
Słowacja była także pierwszym samodzielnym państwem, które deportowało dużą część mieszkających w kraju Żydów. Ówczesne władze Słowacji odebrały majątek ponad 10 tysiącom żydowskich przedsiębiorców o wartości 38 proc. ówczesnego budżetu państwa. Początkowo Żydów deportowano do słowackich obozów koncentracyjnych znajdujących się w miejscowościach Vyhne, Sereď oraz Novaky. Pod koniec czerwca 1942 roku do hitlerowskich obozów zagłady słowacki rząd wysłał 52 000 słowackich Żydów, a do października 58 000. W sumie rząd słowacki we współpracy z III Rzeszą deportował do niemieckich obozów koncentracyjnych 70 000 słowackich Żydów z czego zginęło 67 000. Większość z nich trafiło do Auschwitz-Birkenau gdzie uruchomiono specjalnie do tego celu nowe krematorium.
Słowacja wzięła udział w ataku na Polskę w 1939 roku jako sojusznik III Rzeszy. Dnia 1 września 1939 roku premier ksiądz Josef Tiso wydał swoim oddziałom rozkaz zaatakowania Polski bez uprzedniego wypowiedzenia jej wojny, co motywował rzekomym zagrożeniem Słowacji przez armię polską. Armia słowacka pod dowództwem Ferdinanda Čatloša zaatakowała Polskę o godzinie 5.00 siłą trzech dywizji w kierunkach: podhalańskim, nowosądeckim i bieszczadzkim. O podległym wobec III Rzeszy statusie państwa słowackiego może świadczyć fakt, że już dnia 1 września przez Niemców, a nie przez władze słowackie zostało usunięte poselstwo polskie w Bratysławie.
Znaczki pocztowe Słowacji 1939-45. Jeden z nich to znaczek czechosłowacki z nadrukiem: "Państwo Słowackie 1939" (słow. Slovenský štát 1939)
Republika Słowacka została utworzona 14 marca 1939 i przetrwała do końca II wojny światowej w Europie, to jest do 8 maja 1945. Pomysłodawcami utworzenia wiernej Rzeszy Słowacji byli przede wszystkim Jozef Tiso i Vojtech Tuka.
Republika Słowacka od 1 stycznia 1940 była podzielona na 6 żup i 58 powiatów:
15 marca 1939 część obszaru została zajęta przez wojska niemieckie, natomiast 17 marca od strony Rusi Podkarpackiej wkroczyły wojska węgierskie. W związku z tym rząd słowacki podpisał z Niemcami 23 marca 1939 w Wiedniu układ o stosunku ochronnym (Schutzvertrag). Dołączono do niego tajny protokół o współpracy gospodarczo-finansowej. Układ zawarto na 25 lat. III Rzesza zagwarantowała nienaruszalność granic Słowacji oraz zobowiązała się do pomocy w organizacji armii.
Po podpisaniu traktatu Słowacy stawili opór wojskom węgierskim, a Niemcy naciskami dyplomatycznymi wstrzymali atak węgierski. Z dużymi oporami Słowacja zgodziła się na kontrolę przez Wehrmacht strefy wojskowej (Schutzzone) o długości około 200 km, wzdłuż granicy polsko-słowackiej. 12 sierpnia 1939 uregulowano ostatecznie sprawę strefy w specjalnym tajnym układzie. W dwa tygodnie później Niemcy skierowali za zgodą rządu słowackiego swoje wojska na teren całej Słowacji, podporządkowując sobie armię słowacką.
Jej teren został natomiast powiększony 21 listopada 1939 roku (układ Ribbentrop-Cermak) o obszar ok. 770 km kw, po zajęciu przez wojska niemiecko-słowackie Polskiego Spisza i Orawy.