Organizacja w szczytowym okresie liczyła ok. 15-20 tys. członków. W I poł. 1940 r. wchodziła w skład Komitetu Porozumiewawczego Organizacji Niepodległościowych. Z 7 na 8 stycznia 1941 r. został aresztowany przez Niemców J. Suliński i osadzony na Pawiaku. Jednakże nadal kierował on organizacją zza krat. 18 października udało mu się zbiec ze szpitala zakaźnego. W 1942 r. PN pod względem wojskowym została podporządkowana KG AK.
Polska Niepodległa (PN) – polska wojskowo-cywilna organizacja konspiracyjna działająca w okresie od jesieni 1939 r. do połowy 1945 r. na obszarze większości okupowanej Polski
29 marca 1944 r. J. Suliński popełnił samobójstwo przy próbie aresztowania w Piastowie. Nowym komendantem głównym został Karol Mroczkowski ps. "Korczak". W lipcu 1944 r. cywilna część PN współtworzyła Zjednoczenie Demokratyczne.
Organizacja została utworzona 1 listopada 1939 r. w Warszawie z inicjatywy inż. Jerzego Sulińskiego ps. "Zawisza", który został jej pierwszym komendantem głównym. W jej skład weszli początkowo pracownicy Zarządu Warszawy i podporządkowanych mu jednostek organizacyjnych oraz byli członkowie ochotniczych batalionów robotniczych broniących stolicy we wrześniu 1939 r. W późniejszym okresie dołączyli ludzie z innych środowisk, chociaż PN zachowała swój apolityczny charakter. Prowadziła ona działalność w zakresie wydawania i kolportażu własnej prasy podziemnej (m.in. tygodnik "Jutro", miesięcznik "Głos Wolny, Wolność Ubezpieczający"), szkolenia wojskowego, samoobrony, akcji sabotażowo-dywersyjnych.
Obecnie istnieje Środowisko "Polska Niepodległa" przy Światowym Związku Żołnierzy Armii Krajowej.
Członkowie PN wzięli udział w powstaniu warszawskim w szeregach jednostek AK, m.in. Eugeniusz Rutkowski ps. "Goraj" (kompania "Goraj" na Czerniakowie), Zygmunt Skowron ps. "Rafał", dowódca placówki powstańczej na Pradze.
W skład Komendy Głównej PN wchodziło 6 Wydziałów: Organizacyjny, Wojskowy, Informacji, Propagandy i Prasy, Skarbowy, Cywilny. Od 1942 r. istniało 8 Okręgów w terenie: I Warszawa, II Woj. Warszawskie, III Lublin, IV Łódź, V Kielce, VI Kraków, VII Białystok, VIII Poznań. Najniższą jednostką była 5-osobowa sekcja, dalej występowały drużyna, pluton, placówka i zgrupowanie.
20 września 1945 r. rozkazem komendanta K. Mroczkowskiego organizacja została rozwiązana.