Długość urzędowania premierów
Premierem najdłużej sprawującym swój urząd na przestrzeni lat był Józef Cyrankiewicz, który w ramach pięciu gabinetów RP i PRL urzędował 8238 dni. W okresie międzywojennym najdłużej urzędującym premierem był Felicjan Sławoj Składkowski, który zajmował to stanowisko przez 1233 dni; wśród premierów Rządu na Uchodźstwie Antoni Pająk (3565 dni), a po 1989 roku obecny premier Donald Tusk (1652 pełnych dni wg stanu na 25 maja 2012).
Premierzy Polski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
W Polsce oficjalnym tytułem premiera (szefa rządu) od 1921 roku (tj. od wejścia w życie Konstytucji marcowej) jest Prezes Rady Ministrów. W latach 1917-1921 szefa rządu oficjalnie określano jako Prezydenta Ministrów.
W III Rzeczypospolitej obowiązywały trzy akty rangi konstytucyjnej regulujące procedurę wyłaniania nowego rządu:
- Jan Krzysztof Bielecki (przewodniczący Rady Gospodarczej przy Premierze)
- Jan Olszewski
- Waldemar Pawlak (Wicepremier, minister gospodarki, poseł i prezes PSL)
- Hanna Suchocka (ambasador RP przy Watykanie)
- Józef Oleksy (wiceprzewodniczący SLD)
- Włodzimierz Cimoszewicz (senator w Kole Senatorów Niezależnych)
- Jerzy Buzek (eurodeputowany PO i były przewodniczący Parlamentu Europejskiego)
- Leszek Miller (poseł, przewodniczący klubu parlamentarnego i przewodniczący SLD)
- Marek Belka (prezes NBP)
- Kazimierz Marcinkiewicz
- Jarosław Kaczyński (poseł i prezes PiS)
Zobacz też
- od 7 kwietnia 1989 do 7 grudnia 1992 Konstytucja PRL z 1952 (od 31 grudnia 1989 jako Konstytucja RP) w wersji po noweli kwietniowej, wedle której proces powołania nowego rządu oparty był na stosownych uchwałach Sejmu (podejmowanych samoistnie bądź na wniosek Prezydenta RP) w sprawie odwołania urzędującego Prezesa Rady Ministrów z jednoczesnym powołaniem nowego Prezesa Rady Ministrów z misją składania wniosków co do składu Rady Ministrów. Do wyłącznej kompetencji Sejmu należało dymisjonowanie urzędującego rządu i jednoczesne powierzanie mu dalszego sprawowania obowiązków do czasu wyłonienia nowego składu Rady Ministrów. Misja kompletowania składu nowego rządu przez premiera kończyła się z chwilą podjęcia przez Sejm uchwały wyrażającej nowemu gabinetowi wotum zaufania w składzie przedstawionym przez premiera. Uchwały te publikowane w Monitorze Polskim wchodziły w życie z chwilą ich podjęcia. Poszczególni ministrowie byli odwoływani uchwałami Sejmu.
Nowo powołany Prezes Rady Ministrów do czasu skompletowania własnego składu Rady Ministrów stał na czele dotychczasowej Rady Ministrów.
- od 17 października 1997 Konstytucja RP reguluje proces powołania rządu w tzw. systemie trzech kroków oraz konstruktywnym wotum nieufności. Do powołania nowej Rady Ministrów niezbędne jest postanowienie Prezydenta RP. Wotum zaufania udzielane jest przez Sejm i jest warunkiem niezbędnym do dalszego sprawowania władzy przez Radę Ministrów.
przerywana pogrubiona linia oznacza poszczególne kadencje Parlamentu
Zgodnie z obowiązującą Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku Prezesem Rady Ministrów jest osoba powołana przez Prezydenta Rzeczypospolitej w trybie art. 154 ust. 1 zd. 2, art. 154 ust. 3 zd. 2 lub art. 155 ust. 1 zd. 1 Konstytucji RP (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483), która sprawuje obowiązki do czasu powołania nowego Prezesa Rady Ministrów w przepisanym trybie.
- Edward Babiuch
- Wojciech Jaruzelski
- Zbigniew Messner
- Czesław Kiszczak
PRL / III RP
- Tadeusz Mazowiecki (doradca Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego ds. polityki krajowej i międzynarodowej)
III RP
Od 5 lipca 1945 rządy te nie miały uznania międzynarodowego.
Najkrócej urzędującym prezesem rządu był gen. Jan Nepomucen Umiński, który jako Prezes Rządu Narodowego stracił swoje stanowisko jeszcze tego samego dnia, w którym je uzyskał.
Lista polskich premierów na przestrzeni lat
Prezesi Komitetu Narodowego w Poznaniu (1848)
Prezydenci Ministrów Królestwa Polskiego (1917-1918)
Prezydenci Ministrów Królestwa Polskiego aktu 5 listopada oraz kierownicy ministrów w prowizoriach rządowych.
Żyjący byli premierzy
PRL