Karl Dönitz nie został wybrany, a wyznaczony przez poprzednika w sposób sprzeczny z Konstytucją, stąd jego prezydentura, pozbawiona także realnej władzy, bywa uznawana za niebyłą.
Prezydent Republiki Federalnej Niemiec pełni funkcje głównie ceremonialne.
Chronologiczne zestawienie prezydentów i głów państwa Niemiec od 1919:
Głowa państwa wybierana jest poprzez Zgromadzenie Federalne, składające się po połowie ze wszystkich deputowanych do Bundestagu oraz z przedstawicieli parlamentów krajowych (landtagów).
W razie niemożności sprawowania urzędu zastępował go kanclerz Rzeszy (art. 51 konstytucji), a od 1932, zgodnie z poprawką do konstytucji - prezes Sądu Najwyższego Rzeszy .
Wedle Konstytucji Rzeszy z 1919 prezydent Rzeszy wybierany był w wyborach powszechnych, bezpośrednich na siedmioletnią kadencję. O ile w pierwszej turze żaden z kandydatów nie uzyskał bezwzględnej większości oddanych głosów, zarządzano drugą turę głosowania. Przed drugą turą możliwe było zgłaszanie dodatkowych kandydatów i wycofywanie kandydatów. Spośród biorących udział w drugiej turze kandydatów zwyciężał ten, który zdobył najwięcej z oddanych głosów.
Friedrich Ebert został wybrany jeszcze przed ustanowieniem nowej Konstytucji Rzeszy przez Konstytucyjne Niemieckie Zgromadzenie Narodowe na okres do wproadzenia nowej konstytucji, a w 1922 przedłużony do 30 czerwca 1925 ustawą o mocy konstytucyjnej.