¹ Tylko podczas wojny oraz stopień honorowy
W 1968 r. w RAF przeprowadzono kolejne zmiany: trzy dowództwa połączono w jedno, dowództwo uderzeniowe (Strike Command).
Samoloty RAF uczestniczyły podczas II wojny światowej również w nalotach bombowych na Niemcy, a także służyły do innych celów, jak niszczenie okrętów podwodnych, do zwiadu itp.
RAF powstał 1 kwietnia 1918 r. z połączenia Royal Flying Corps (Królewski Korpus Lotniczy) oraz Royal Naval Air Service (Służba Lotnicza Marynarki Królewskiej). Tym samym powstały pierwsze na świecie siły powietrzne niezależne od dowództwa lądowego lub marynarki wojennej. RAF podlegał bezpośrednio Ministerstwu Lotniczemu (Air Ministry). Do końca I wojny światowej RAF miał 4 tys. pilotów oraz 114 tys. personelu naziemnego. Zadania lotnictwa polegały na prowadzeniu zwiadu, bombardowaniu celów naziemnych oraz niszczeniu samolotów przeciwnika.
Royal Air Force (w skrócie RAF) - siły lotnicze Wielkiej Brytanii powstałe w 1918 roku. Obecnym dowódcą Królewskich Sił Lotniczych jest Air Chief Marshal Stephen Dalton. RAF podporządkowany jest Brytyjskim Siłom Zbrojnym podlegającym królowej Elżbiecie II.
RAF nie wziął poważniejszego udziału w kolejnych wojnach, choć i w Korei, Wietnamie, podczas Kryzysu Sueskiego (1956) walczyły samoloty RAF, jednak ich udział był marginalny.
RAF odegrał za to istotną rolę podczas wojny falklandzkiej (1982 r.). W wojnie w Zatoce Perskiej (1990 r.) wzięło udział ok. 100 samolotów RAF.
W okresie międzywojennym RAF nie prowadził żadnych operacji militarnych, a jego działania ograniczały się do transportu poczty i wojska. W 1928 r. samoloty RAF wzięły udział w ewakuacji cywilów w Afganistanie (była to pierwsza tego typu akcja).
RAF pozostają największymi w Europie siłami powietrznymi, wykorzystują około 1000 statków powietrznych (British Army i Royal Navy mają na wyposażeniu dalsze 500 samolotów i śmigłowców). Znacznie skurczyła się jednak flota samolotów bojowych, obecnie więcej myśliwców w NATO poza USA wykorzystuje Francja, Niemcy, Turcja i Grecja. Piorytetem sił powietrznych Wielkiej Brytanii jest możliwość szybkiego przerzutu wojsk i zaopatrzenia niż operacji na własnym terytorium stąd proporcjonalnie więcej dużych samolotów transportowych i wielofunkcyjnych samolotów tankujących w powietrzu.
W 1936 r. doszło do reorganizacji RAF: powstało dowództwo obrony wybrzeża (Coastal Command), dowództwo myśliwskie (Fighter Command) i dowództwo bombowe (Bomber Command).
Za największy sukces RAF uważa się bitwę o Anglię (1940 r.), kiedy piloci RAF (również innych niż brytyjska narodowości) powstrzymali naloty niemieckiej Luftwaffe, ratując Wielką Brytanię – nieprzygotowaną wówczas do obrony swojego terytorium przed lądową inwazją niemiecką (zob. Operacja Lew morski). Podobnie na Malcie RAF uratował tę ważną strategicznie wyspę przed zajęciem przez oddziały włoskie.
W 2010 dokument Strategic Defence and Security Review zdecydował o natychmiastowym wycofaniu z RAF samolotów Hawker Siddeley Nimrod i Hawker Siddeley Harrier, cięcia dotknęły także eskadry Panavia Tornado, w tym wszystkie Tornada F3.
Określono także przyszłość RAF: