Po detronizacji króla towarzyszył mu w podróżach do Grodna i Petersburga. Następnie był rezydentem w Tulczynie u Szczęsnego Potockiego.
Stanisław Trembecki herbu Prus (ur. prawdopodobnie 8 maja 1737 w Jastrzębnikach k. Pińczowa w województwie sandomierskim – zm. 12 grudnia 1812 w Tulczynie, Ukraina) – polski poeta okresu oświecenia, w obrębie klasycyzmu jako prądu literackiego, sekretarz królewski.
Jego pociąg do hazardu, miłostek i awanturniczego życia sprawiły, że szybko stracił majątek łącznie ze spadkiem po ojcu.
Od 1769 r. dworzanin króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, jego sekretarz i szambelan. Otrzymywał pensje miesięczne, które jednak nie starczały Trembeckiemu i narobił sobie nowych długów, aż król zarządził dozór nad pensją poety. W 1781 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława.
Wywodził się z dość zamożnej rodziny. Ojciec Jakub był podstarościm i sędzią.
W swej twórczości literackiej przesiąknięty był wpływami literatury i kultury francuskiego klasycyzmu. Tworzył wiersze polityczne, bajki, poematy (najbardziej znany to Sofiówka z 1806). Autor znanego tłumaczenia komedii Syn marnotrawny Woltera (ostatnio wydane drukiem w 2002).
Jego imię nosi ulica na warszawskiej Woli. W Łazienkach Królewskich w Teatrze na Wyspie znajduje się jego posąg wykonany przez Tommaso Righiego według projektu A. Lebruna.
Wyjeżdżał m.in. do Francji, gdzie zdobył zaufanie jednego z przywódców konfederacji barskiej, otrzymując od niego tajne dokumenty, które miał zawieźć królowi francuskiemu. Zdradził jednak konfederatów, sprzedając papiery agentowi króla Stanisława Augusta.
Debiutował na początku lat siedemdziesiątych XVIII wieku. Jednak literatem był z przymusu i niechętnie (np. najsłynniejszy swój poemat napisał w zamian za możliwość rezydowania w Tulczynie).
Trembecki uczył się początkowo w szkole w Nowym Korczynie, a od 1753 w Krakowie, gdzie studiował poetykę, retorykę i gramatykę. Uczęszczał do Nowodworka. Przerwał jednak naukę i rozpoczął życie kawalerskie.
Drażniła go własna twórczość, często podpisywał się cudzymi nazwiskami lub wręcz pisał dzieła anonimowe, przez co trudno ustalić jego teksty.