Stanisław Zawadzki (ur. 1743 w Warszawie, zm. 19 października 1806 w Warszawie) – generał-major wojsk koronnych, od 1792 dowódca kompanii pontonierów, polski architekt doby klasycyzmu.
Edukację zawodową pobierał w Rzymie (Akademia Świętego Łukasza), gdzie zetknął się z projektami Palladia. Po powrocie do kraju rozpoczął karierę wojskową (dosłużył się stopnia generała majora wojsk inżynieryjnych). Oskarżony przez swojego pomocnika i ucznia Hilarego Szpilowskiego o wadliwy projekt i nadużycia przy budowie koszar w Kamieńcu Podolskim, został zdymisjonowany z wojska (1783) i poświęcił się budownictwu cywilnemu. W czasie powstania kościuszkowskiego opracowywał plany obrony stolicy.
Przypisuje się mu również autorstwo projektu kościoła św. Piotra i Pawła w Międzyrzecu Podlaskim. Według jego projektu rozpoczęto też budowę Pałacu Tyszkiewiczów w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu (ostatecznie zrealizowano projekt Jana Kamsetzera), oraz przebudowę dawnego pałacu Jana Humańskiego w Warszawie (Miodowa 26, róg Długiej) Był także autorem projektu portyku dobudowanego do pałacu w Czerniejewie.