Podczas kryzysu 2008 w strefie euro odnotowano spadek PKB, w trzecim kwartale 2008 o 0,2 proc. a w czwartym kwartale o 1,3 proc (rok do roku). W całym 2008 wzrost gospodarczy strefy euro wyniósł tylko 0,8 procent. Spadki PKB w dwóch kolejnych kwartałach oznaczały wejście "eurolandu" w najgorszą od początków swojego istnienia recesję.
Strefa euro – strefa państw, których walutą jest euro. Waluta ta została 1 stycznia 1999 roku wprowadzona w formie transakcji bezgotówkowych a 1 stycznia 2002 roku w formie gotówkowej w następujących krajach członkowskich UE mających podane waluty:
Trzy państwa również używają euro jako swojej waluty, jednakże nie są stowarzyszeni w Unii Gospodarczej i Walutowej (przeprowadziły tzw. jednostronną euroizację):
Do strefy euro nie przystąpiły 3 kraje z 15 będących w 2002 r. członkami Unii Europejskiej:
Późniejsi członkowie strefy euro:
W 2011 dług publiczny 17 krajów strefy wyniósł 87,2 proc. PKB.
Kryzysowi w strefie euro ma zapobiegać pakt fiskalny. W ocenie instytutu European Reform nie wnosi on jednak nic nowego w porównaniu do wcześniejszych "miękkich" sankcji z Paktu Stabilności i Wzrostu.
Państwa kandydujące do strefy euro:
Sprzedaż detaliczna w grudniu 2008 spadła o 2,4 proc. a w styczniu 2009 o 2,2 proc. (rok do roku). W pierwszym kwartale 2009 PKB strefy euro zmniejszył się o 2,5 proc. W drugim kwartale 2009 PKB strefy euro spadł o kolejne 0,1 proc.
Ponadto, na mocy podpisanych umów, 1 stycznia 1999 r. wprowadzono euro w formie bezgotówkowej, a 1 stycznia 2002 r. w formie gotówkowej w 3 krajach, które nie są członkami UE:
W 2010 dwa państwa strefy euro otrzymały pomoc finansową – Grecja 110 mld euro w maju oraz Irlandia 85 mld w listopadzie. W związku z kryzysem w Grecji i Irlandii oraz obawami co do sytuacji w Hiszpanii i Portugalii pojawił się termin PIIGS określający grupę państw mających kłopoty finansowe.