Wybrane dzieła
- Kariera rozpustnika (1733), 62,5 x 75 cm, John Soane’s Museum, Londyn (8 epizodów)
- Spadek po skąpcu
- Poranek
- Orgia w gospodzie
- Aresztowany za długi
- Małżeństwo z bogatą staruchą
- Dom gry
- Więzienie
- Dom obłąkanych
- Kontrakt małżeński
- Krótko po ślubie
- Wizyta u znachora
- Toaleta
- Dom publiczny
- Śmierć
- Wybory (1754), 101,5 x 127 cm, John Soane’s Museum, Londyn (4 epizody)
- Bankiet przedwyborczy
- Konsultacja agentów wyborczych
- Głosowanie
- Triumfalny pochód zwycięzców
- Cztery pory dnia (ok. 1736), 74 x 61 cm, Upton House, Warwickshire (4 epizody)
- Ranek
- Południe
- Wieczór
- Noc
- Kariera nierządnicy (1731), 29,9 x 38,5 cm, British Museum, Londyn (6 płócien spłonęło w 1755, zachowały się jedynie ryciny)
- Przybycie do Londynu
- Kłótnia z żydowskim protektorem
- Aresztowanie
- W więzieniu Bridewell
- Dysputa doktorów
- Pogrzeb
- Autoportret w pracowni (1758), 39,5 × 37,5 cm, National Portrait Gallery, Londyn
- Dzieci Grahamów (1742), 161 x 181 cm, National Gallery w Londynie
- Dziewczyna z krewetkami (ok. 1759), 63,5 x 51 cm, National Gallery w Londynie
- Kapitan Thomas Coram (1740), 239× 147,5 cm, Fundacja im. Thomasa Corama, Londyn
- Służba Hogartha (po 1759), 62 x 75 cm, Tate Gallery, Londyn
- Szatan, Grzech i Śmierć (Scena z "Raju utraconego" J. Miltona), (1735-40), 61,9 x 74.5 cm, Tate Gallery, Londyn
Bibliografia
- Jan Białostocki, Sztuka cenniejsza niż złoto, Warszawa: PWN, 1969.
- Malarstwo angielskie. Od Hogarha do Turnera, Warszawa: Muzeum Narodowe, 1967.
- Ronald Paulson, William Hogarth, Warszawa: PIW, 1984. ISBN 83-06-00952-5
- Samuel Rodary, William Hogarth, Warszawa: Siechnice, Eaglemoss Polska, 1999 (Wielcy Malarze ; nr 84)
- Marek Żuławski, Od Hogartha do Turnera, Warszawa: Arkady, 1973
- William Hogarth w J. Paul Getty Museum (ang.). [dostęp 29.01.2010].
- Web Gallery of Art – biografia i galeria (ang.). [dostęp 29.01.2010].
William Hogarth
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
William Hogarth (ur. 10 listopada 1697 w Londynie, zm. 26 października 1764 tamże) – angielski malarz, miedziorytnik, twórca rysunkowych satyr i rycin. Tworzył rysunki przypominające dzisiejsze komiksy.
Artysta wywarł wpływ na wielu malarzy moralistów, m.in. Jeana Greuze'a, Jacques'a Davida i, zdaniem części krytyków, Francisca Goyę. Jego prace znajdują się przede wszystkim w zbiorach angielskich i amerykańskich.
Syn nauczyciela szkolnego, parającego się też pisarstwem. W młodości uczeń Ellisa Gamble w Leicester Fields, od którego uczył się techniki miedziorytniczej, tworząc druki reklamowe itp. Hogarth żył w okresie, kiedy praca artystyczna była intensywnie komercjalizowana, wystawy już nie odbywały się w kościołach i w domach koneserów, ale w oknach sklepowych, tawernach, publicznych budynkach, a kopie dzieł twórców były już sprzedawane w drukarniach.
Od 1731 Hogarth wydawał cykle rycin Progresses, były to satyryczne grafiki o moralizatorskim przesłaniu. W 1753 opublikował traktat The Analisys of Beauty (Analiza piękna) , w 1757 został mianowany nadwornym malarzem króla Jerzego II.
Zdobył popularność jako portrecista i twórca scen figuralnych. W 1746 namalował aktora Davida Garricka jako Ryszarda III, za co został wynagrodzony kwotą £200, co stanowiło więcej, pisał, niż jakikolwiek angielski artysta kiedykolwiek otrzymał za jeden portret. W tym samym roku wyjątkowe powodzenie miał szkic przedstawiający Simona Frasera, 11. Lorda Lovat, uwięzionego za zdradę, a następnie ściętego na Tower Hill.
Hogarth był twórcą cyklicznych opowieści, których bohaterami byli ludzie źli, zepsuci i zdemoralizowani. W swoich dziełach tępił lenistwo i zepsucie, pokazując, że do dobrobytu prowadzą uczciwość, pracowitość i pobożność. Rozpusta czy nieuczciwość według dzieł Hogartha są przyczyną upadku, nędzy, szaleństwa czy śmierci.