Pitt grał pierwsze skrzypce w rządzie księcia Newcastle. Bez odwagi, wytrwałości i pomysłowości Pitta wojna siedmioletnia prawdopodobnie nie zakończyła się dla Wielkiej Brytanii zwycięstwem. Pitt był czołowym zwolennikiem sojuszu z Fryderykiem Wielkim.
William Pitt, 1. hrabia Chatham (ur. 15 września 1708 w Londynie, zm. 11 maja 1778 w Hayes, Kent) – brytyjski polityk z partii Wigów. Często zwany Williamem Pittem starszym (William Pitt the Elder), by odróżnić go od jego syna Williama Pitta młodszego (William Pitt the Younger), który był premierem w latach 1783-1801 i ponownie 1804-1806.
Amerykańskie miasto Pittsburgh otrzymało nazwę na jego cześć.
William Pitt był sekretarzem stanu w czasie wojny siedmioletniej, a potem premierem Wielkiej Brytanii. Z powodu talentu oratorskiego Pitta nazywano "Wielkim Posłem" (Great Commoner).
Jego dziadkiem był przedsiębiorca Thomas Pitt (1653 - 1726), a ojcem syn Thomasa Robert. William Pitt rozpoczął swą karierę polityczną jako jeden z tzw. "Patriot Boys". Otwarcie krytykował politykę, jaką prowadził premier Robert Walpole, jako zbyt mało "patriotyczną". Król Jerzy II Hanowerski bardzo Pitta nie lubił, ponieważ ten tropił wszelkie przejawy poświęcania interesów brytyjskich dla interesów "podławego elektoratu" hanowerskiego.